เมื่อวันที่ 21 ก.ค. 65 ผู้ใช้เฟซบุ๊กรายหนึ่ง ได้โพสต์รูปภาพรถยนต์กระบะที่ต่อเติมด้านหลัง ซึ่งจอดอยู่บริเวณริมถนน แต่ถูกผู้ไม่หวังดีนำสีสเปรย์มาพ่นเป็นอักษรภาษาอังกฤษ โดยผู้โพสต์ระบุว่า
#เราไม่เข้าใจ กับสิ่งที่พวกนายต้องการแสดงหรือสื่อสารอะไรกับครอบครัวของเราแบบนี้ไม่ทราบ แต่..สิ่งที่เรารู้สึกและรับรู้ได้ ณ ตอนนี้และเวลานี้คือ
“#พ่อ”ของเรา ที่เป็นเจ้าของรถยนต์คันนี้ #มีแสดงอาการรู้สึกเสียใจออกมาให้เราและคนในครอบครัวเห็น แม้พยายามเก็บอาการอยู่บ้าง แต่ทุกคนก็สามารถรับรู้ถึงความบอบช้ำนี่ได้ หลังจากที่พ่อเราได้เห็นภาพถ่ายนี้
เพราะมันเป็น”#ทรัพย์สินเพียงชิ้นเดียว” ของพ่อเรา มันเปรียบเสมือนของที่ระลึก กับเครื่องเรียกความทรงจำเรื่องราวที่ดีกับ อากง/อาม่า (ปู่/ย่า) ของเรา ซึ่งมันมีระยะเวลายาวนานมามากกว่า 30-40ปี ได้ถูกพวกนายลบเลือนออกหายไปด้วยการพ่นสีสเปย์กระป๋องเพียงไม่กี่ที
เราหวังว่าความทรงจำดีๆ ของพ่อเรา ที่มีต่อ”#รถยนต์สุดที่รัก”คันนี้ คงมีเวลาที่ยาวนานเพียงพอและ#มากกว่าช่วงระยะเวลาในการใช้ความคิดสร้างสรรค์ของพวกนาย รวมถึงแม้กระทั่งช่วงเวลาเพียงไม่กี่นาที ที่พวกนายได้ลบเลือนความทรงจำและถ่ายทอดผลงานใหม่ชิ้นนี้ของพวกนาย มาระบายลงบนรถยนต์ของพ่อเราคันนี้
เราอยากถามสั้นๆว่า”#พวกนาย”ทำ #เพื่อ
ปล.รถยนต์คันนี้ยังคงสามารถ #ใช้ขับขี่ได้..และแจ้งจอดกับกรมการขนส่งแล้ว
หลังจากโพสต์ถูกเผยแพร่ออกไปความเห็นส่วนใหญ่ ค่อนข้างจะสงสัยว่าทำไมไม่ดูแลให้ดี
“จอดจนยางแบนขนาดนั้น ไม่หาผ้ามาคลุมหน่อยหรอครับ ของรักของหวงแบบไหนกัน ที่ผ่านมาไม่เคยสนใจมัน พอโดนแตะขึ้นมา หาคนเห็นใจรับผิดชอบให้หรอครับ ผมว่ามันแปลกๆนะ ของรักของหวงควรดูแลและเก็บรักษาให้ดีกว่านี้ไหมครับ ด้วยความเคารพครับพี่”
“ทำไมไม่เอาไปจอดในบ้าน ผมมองอีกมุมนึงนะ”
“ไม่ได้เห็นด้วยกับการพ่นสี แต่
1. ข้อสังเกตุคือรักของชิ้นนี้แต่ไม่คิดจะเอาเก็บ ไม่ทราบด้วยเหตุผลใดๆก็ตาม
2.จอดจนยางแบนขนาดนั้นไม่น่าจะพึ่งจอด
ปล.แต่ไม่ชัวเพราะแบนแค่ล้อหน้า”
“จอดจนยางแบน ถ้าเป็นเเถวบ้านผมโดน ลากไปตัดชั่งโลแล้ว รักมาก ทำไมไม่ทำที่จอดในบ้านครับ”
