วันนั้นพาแม่ไปหาหมอเพื่อรักษาโรคกระดูก พอดีขอใช้สิทธิบัตรทอง 30 บาท ซึ่งเป็นสิทธิที่คนไทยคนหนึ่งพึงไชได้ใช้สิทธฺ แต่หมอนึกว่าคนไข้จ่ายเงินเลยสั่งยานอกดีๆๆ ให้แล้วพอรอรับยา การเงินเรียกเงิน 2000 กว่าบาทเลยบอกว่าใช้บัตรทอง แล้วพยาบาลก้อโวยวายหมอสั่งยาแบบนี้ได้ยังงัยแล้วก้อให้ญาติเราใช้ไปงานสังคมสงเคราะห์ เพื่อขอสิทธิสงเคราะห์ (พอดีมีเงินแต่ไม่บอกใคร แล้วไม่อยากให้ใครมาสงเคราะห์ดูแลตัวเองได้) ก้อไม่ได้ไปใช้สิทธิสงเคราะห์เพราะไม่อยากไปพยาบาลก้อเลยให้ไปพบหมอใหม่แล้วเปลี่ยนยาจากหน้ามือเปงส้นตีน เลย (พอดีรู้เรื่องยา) เสียเวลา เสียอารมณ์ เสียความรู้สึก แถมพยาบาลกวนโอ๊ยอีก ไม่อยากไปอีกแล้ว โรงฆ่าสัตว์ จะไปศรีพัฒน์ เหมือนเดิม บายใจ

ถ้าพอมีเงินจ่ายเอง ก็น่าจะพาคุณแม่ไปรักษาที่ดี ๆ นะครับ คุณจะไปหวังอะไรกับบัตรทอง ผมก็แปลกใจอยู่เหมือนกันดูคุณก็น่าจะเป็นคนมีความรู้ดีนะ รู้เรื่องยาด้วย แต่เรื่องแบบนี้กลับไม่รู้ว่ามาตรฐานไม่เหมือนกัน ก็ยังอุตสาห์พาแม่ไป แล้วมาบ่น

ไปศรีพัตน์ไม่ต่างกับการที่คุณจะจ่าย2000เล้ย อาจแพงด้วยซ้ำ จะบอกให้

ตกลง ชอบของฟรี

การไปรพ.ของรัฐอย่างแรกคือต้องทำใจ...เพราะคนไข้เยอะมาก ผมว่าน่าเห็นใจเจ้าหน้าที่ส่วนมากนะ คงมีบ้างส่วนน้อยที่กริยาอาจจะไม่ดี แล้วส่วนน้อยนั้นก็มาเจอกับเจ้าของกระทู้พอดี..ผมเคยใช้บริการก็เจอแต่ดีๆนะครับ

น่าเห็นใจหมอนะ ถ้าหากมีคนไข้อย่างคุณ เมื่อมีเงินแล้วทำไมต้องใช้บัตรทอง น่าจะใช้เงินของตัวเองมากกว่า ให้คนที่ไม่มีเงินมารักษาดีกว่า หมอจะได้มีเวลามารักษาคนอื่นอีกเยอะ

แฟนผมเป็นพยาบาลโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในเชียงใหม่

เค้าบอกช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ดี ทำให้คนมาใช้สิทธิ์บัตรทองกันมากขึ้น

เคยเห็นบางคนแต่งตัวดี ขับรถเบนซ์มาโรงพยาบาล แต่หารู้ไม่ว่าใช้สิทธิ์บัตรทอง

^
^
^
ง่า....คนขับรถเบนซ์ไม่มีสิทะใช้บัตรทองหรอคะ งงอ่ะ ไม่ใจ????

คนที่มีบัตรทอง ก็ต้องมีสิทธิ์ใช้ไม่ใช่หรอ งงอ่ะ ไม่ได้กวนนะ แต่อยากรู้

เอาใหม่ พิมพ์ผิด ไม่รู้ว่าแก้ยังไง แก้ตรงไหน ต้องขอโทษด้วยคะ




ง่า....คนขับรถเบนซ์ไม่มีสิทธิ์ใช้บัตรทองหรอคะ งงอ่ะ ไม่เข้าใจ????

คนที่มีบัตรทอง ก็ต้องมีสิทธิ์ใช้ไม่ใช่หรอ งงอ่ะ ไม่ได้กวนนะ แต่อยากรู้

วันหนึ่งเคยพาลูก( 2 ขวบ) ไปศรีพัฒน์ มีไข้ พบอาจารย์หมอ ดร.ศาสตราจารย์ ทำนองนั้น
สั่งยา 1 อย่าง บีรามอลไซรัป 1 ขวด (ตามร้านขายยาขวด 15 บาท)
แต่ค่าหมอ+ค่าพยาบาล 250 บาท ยังไม่รวมค่าน้ำมันรถยนต์พาลูกไป คิดเองน่าเจ็บใจ (รู้งี้ฮาบะไปตึงดี)
ด้วยความรักที่มีต่อลูก
อีกประเด็น อย่ามอง รพ.นครพิงค์ ว่าเป็น รพ.แม้ว วันหนึ่งพาลูกไปหาหมอ หมด 500 บาท (ไม่ต้องจ่ายเบิกตรง) ยืนเข้าแถวรอข้างแม้ว ลูกแม้วเสีย 1200 แม้วจ่ายสด ใครอนาถากว่าใคร ย้ำ แม้วจ่ายสด ข้าราชการไม่ต้องจ่าย

แม้วซื้อรถเงินสด(ไม่มีผู้ค้ำประกัน)
ข้าราชการเป็นหนี้เยอะ(อะไรก็กู้ได้) ซื้อเงินผ่อน
แม้วก็คนไทย เสียภาษีบำรุงประเทศเหมือนคุณ(VAT 7%)

เคยไป นครพิงค์เหมือนกันครับ รถล้ม หัวแตก แล้วไปเย็บที่ นครพิงค์ หน้า มือ แขน มีแผลเต็มเลย ตอนกลับให้ ยา พารา แก้ปวด มาอย่างเดียวเองครับ ชุดล้างแผล ผ้า ปิดแผล ยาแก้อักเสบ ไม่มีซักเม็ด ผมใช้สิทธ์ ประกันสังคม เสียเดือน ละ500 บาท ช่วยไรผมได้มั่งนี่ เฮ้อ ตอนนี้ ย้ายไปโรงบาลเอกชน เรียบร้อยครับ

อยากได้บริการที่ดี ต้องจ่ายแพงครับ มันเป็นเรื่อง ที่ปกติกับทุกๆสังคมครับ
อยากได้ บริการ ขั้นมาตรฐาน ถึงขั้นต่ำ ต้องใช้บริการรัฐครับ

แต่ผมโคตรเกลียดไอ้โพส 2-4 เลยหว่ะ คนเราชอบของถูกแล้วไงครับ ใครๆก็ชอบของถูก ในยุคข้าวแพงแบบนี้ มีสิทธิ์ ก็ขอใช้สิทธิ์แล้วไง มันเป็นการบ่นถึงมาตรฐานการให้บริการครับ ประเทศไทยพลเมืองมันแบ่งหลายชั้น เลือกปฏิบัติ คนใช้บัตรทอง มักจะได้รับการบริการ ที่ห่วย ถึงห่วยที่สุด จากผู้ที่เรียกตนเองว่า เป็นผู้ให้บริการสังคม

[quote name='ผู้มาเยือน' date='Jul 4 2008, 08:57' post='117388']
วันหนึ่งเคยพาลูก( 2 ขวบ) ไปศรีพัฒน์ มีไข้ พบอาจารย์หมอ ดร.ศาสตราจารย์ ทำนองนั้น
สั่งยา 1 อย่าง บีรามอลไซรัป 1 ขวด (ตามร้านขายยาขวด 15 บาท)
แต่ค่าหมอ+ค่าพยาบาล 250 บาท ยังไม่รวมค่าน้ำมันรถยนต์พาลูกไป คิดเองน่าเจ็บใจ (รู้งี้ฮาบะไปตึงดี)
ด้วยความรักที่มีต่อลูก

เขาเรียกว่าค่าวิชาครับ ถ้าคุณรู้ว่าลูกคุณเป็นอะไรก็คงไม่ต้องไปหาหมอครับ วินิจฉัยเอง แล้วก็ซื้อยามารักษาเอง เหมือนเราเอารถที่มีอาการผิดปกติไปซ่อม ทั้งๆที่ค่าอะไหล่ถูก แต่ก็ต้องคิดค่าซ่อมครับ

ยาพวกกระดูกโดยมากเป็นยาที่สั่งมาจากต่างประเทศบ้าง
ยาซื้อจากบริษัทบ้าง
ที่มีราคาแพง
สิทธิบัตรทองจะได้รับยาไม่น้อยกว่าบัญชียาหลักแห่งชาติ
เช่น ยาแก้อักเสบกล้ามเนื้อ Voltaren ไม่ได้
แต่ได้ Dosanac แทน
ก็น่าเห็นใจรัฐนะครับ
หากต้องการยาชนิดดี ๆ ต้องเสียเงินเองจะดีที่สุดครับ

ปากพยาบาลโรงพยาบาลนี้เป็นที่เลื่องลือ ซักวันคงจะเจอแจ๊คพ็อต อยากรู้ว่าจะผ่าเอากระสุนออกจากปากตัวเองได้หรือเปล่า

ใช่ค่ะ เคยเจอเหมือนกันบางที่เราไม่รู้ห้องว่าอยู่ตรงไหนทำเสียอารมณ์พูดกับเราไม่ค่อยดีวันนั้นก็เลยเกือบได้วางมวยกันเลยล่ะ
ไม่รู้ผ่านการอบรมมาได้ยังงัยเหมือนพวกไม่มีการศึกษาเลยเนอะ พูดก็ไม่เพราะ มันหมดยุคไปแล้วเพราะปัจจุบันการศึกษาเขาสอนให้คนเป็นคนรู้จักการวางตัวไม่รู้จบหลักสูตรไหนมาเนอะ

คุยไรกันอะคับ
งง

ดิฉันเจอ มา 2 เคส คะ
เอา สรุป ง่าย ได้ใจความนะคะ
1. ดิฉัน ปวดท้องน้อยด้านซ้ายมากๆ จึงไปหาหมอ.ที่โรงบาลนครพิงค์.หมอตรวจฉี่ แล้วบอกว่า แท้งค์แล้ว พาดิฉันไปขูดหมดลูก จากนั้นให้ดิฉันนอนพักที่หน้าห้องที่ขูดหมดลูก ตอนนั้นเพลียมาก มันเป็นเตียงนอนแบบเข็นนะคะพอรู้สึกตัวอีกที เห็นคนนั่งรอคิว นั่งมองดิฉันนอน
อยุ่บนเตียงที่หน้าห้องตรวจเต็มไปหมด ดิฉันอายมากๆ รู้สึกโกรธหมอในใจ เอาดิฉันมานอนโชว์คนทั่วไปแบบนี้ จากนั้นสัก 1 ชั่วโมงดิฉันขอกลับบ้าน ปรากฏว่า พอตอนค่ำปวดท้องอีก แบบรุนแรงชนิดที่เรียกว่าไม่ไหวแล้ว แม่เลยรีบพาส่งโรงบาล ทีนี้ บอกว่าไปแม๊ก ดีกว่า รู้มั้ยคะ ดิฉันเล่าอาการให้หมอฟังแล้วเค้าตรวจภายใน บอกว่า ต้องเค้าห้องผ่าตัดด่วน หมอที่แม๊กบอกว่า หากว่าช้าไปอีก ไม่กี่ ชั่วโมง ดิฉันตายแน่นอน เพราะว่า ดิฉันท้องนอกมดลูก ท่อนำไข่ กำลังจะแตก ซึ่งไม่รู้ตัวเลย ถามว่า หมอคนแรกที่โรงบาลนครพิงค์ ทำไม วินิจฉัย โรคของดิฉันไม่ได้ ทั้งตรวจฉี่ ตรวจภายใน แถมยัง ขูดมดลูกดิฉันอีก หากว่าดิฉันตาย .....พูดไม่ออกว่า อยากด่า แต่ ดิฉันจะบอกแค่ว่า เวรกรรมมีจิง
จากนั้น ดิฉันไม่เคยเจอคุณหมออีกเลย เจอแต่มาตรวจ แล้วมาดูไข้แค่ 2 ครั้งเท่านั้น แล้วดิฉันออกโรงบาล ดิฉันจำหน้าตาคุณหมอ ได้ติดต่อ เพราะช่วยชีวิต ดิฉันไว้ 10 ปี ต่อมา ดิฉัน เจอหมอที่ผ่าตัด ชื่อคุณหมอสุรพงษ์ ที่ bic C ดิฉันวิ่งไปทัก คุณหมองง..เลยไปทัก แล้ว ไว้คุณหมอ และขอบคุณ ที่คุณหมอช่วยชีวิตดิฉันไว้ ... บัตร ผ่านไป เกือบ 20 ปี ดิฉันไม่เคยลืมเลย..............

2. แม่ของดิฉันไปตรวจเบาหวานที่นครพิงค์ ใช้บัตรทอง นะคะ โดนพยาบาลแกล้ง ใช้นั่งรอ ตั้งแต่ 10 โมง จน ถึง 3 บ่าย ยังไม่ได้ตรวจสักที แม่จึงไปถาม ปรากฎว่า เอาบัตรแม่ไปซ่อน เพราะแม่ ด่าไปทีว่า ทำไม ต้องให้คนจ่ายตังค์ แซงคิว คนใช้บัตรทองด้วย พยาบาลคนนั้นเลยโกรธแม่ แกล้งแม่ แม่ก็มาเล่าให้ฟัง ดิฉันเจ็บใจ
หากว่า วันนั้นดิฉันอยู่ด้วย พยาบาล คนนั้น คนโดนดิฉัน ประจาน ทั่วโรงพยาบาลแน่ คนแบบนี้ก็ด่าเช็ด แม่ง!

วันที่ 22 ก.ค.51 ค่ะ เป็นไข้ ปวดศรีษะ เจ็บคอ ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อทั่วร่างกาย ไปถึง รพ. เวลา 8.45 น. รอคิวหน้าห้องบัตร จน 09.10 จึงให้ไปรอหน้าห้องเบอร์ 17 รอประมาณครึ่ง ชม. มีพนักงานใส่เสื้อเชิ๊ตสีขาวกระโปรงสีดำเรียกไปวัดความดัน และวัดไข้ปรากฏว่าขณะที่คุณเธอใช้มือซ้ายเอาผ้ารัดวัดความดันใส่ให้แขนขวาดิฉัน เธอคนเดิมใช้มือขวาเอาปรอทวัดไข้ใส่รักแร้ซ้ายของดิฉัน แล้วดำเนินการวัดความดัน วัดความดันเสร็จเธอบอกพยาบาลคนข้างๆ ว่า ความดัน 130 / 83 แล้วเอาปรอทวัดไข้ออกบอกต่อไปว่าไข้ไม่มี ดิฉันจึงได้ทักท้วงไปว่าแต่ดิฉันตัวร้อนและเป็นไข้นะ พยาบาลรีบบอกว่าคงกินยาลดไข้มามั้ง ดิฉันบอกว่าไม่ได้กิน พนักงานคนเดิมจึงบอกว่าก็ปรอทมันขึ้น 36 จะมีไข้ได้ยังไง พยาบาลก็รีบเสริมอีกว่ามันอาจเป็นช่วงไข้ลดลงก็ได้ และให้ดิฉันออกไปรอข้างนอก ทำไมดิฉันจะไม่รู้ว่าตัวเองไข้ขึ้นหรือไม่ ปากชา และปวดหัว ปวดเมื่อยเนื้อตัว และแทบจะยืนไม่ไหว แต่ด้วยความที่เรามีบัตรเบิกตรงเราก็คิดว่าอาจจะได้ยาดีดีกว่าไปคลีนิค แล้วดิฉันก็ได้พบแพทย์ และสั่งยา ดิฉันรอรับยาประมาณเกือบชั่วโมงจึงได้รับยา ยาที่ได้รับ คือ 1ยาแก้ปวด 20 เม็ด 2ยาละลายเสมหะ 20 เม็ด 3 วิตามินซี 20 เม็ด รับยาเสร็จเวลา 11.10 น. พอญาติมารับดิฉันจึงแวะไปคลีนิคแห่งหนึ้งเพราะคิดว่าคงหายจากโลกนี้แทนหายจากโรค หมอที่คลินิควัดไข้ดิฉันได้ 102 ซึ่งดิฉันก็ไม่ทราบว่าเป็นกี่องศา แต่หมอบอกว่ามีไข้สูงและฉีดยาให้ 1 เข็มพร้อมให้ยาอีก 2 ชนิด จากนั้นดิฉันจึงกลับบ้านไปวัดปรอทของตัวเองพบว่ามีไข้ 40.8 องศา ดิฉันตัดสินใจแล้วว่าต่อไปนี้จะไม่เข้าไปใช้บริการของรพ.นครพิงค์อีกเป็นแน่ อ้อ อีกอย่างหนึ่ง เราใช้บัตรเบิกตรงไม่เห็นห้องการเงินให้เซ็นต์ชื่อในจำนวนเงินค่ารักษาเลยไม่ทราบว่าวันนี้เราใช้บริการเสียค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ เพราะดิฉันเคยไป รพ.สวนดอก(มหาราช) เขามีใบแจ้งยอดให้เซ็นต์ชื่อด้วยทำให้เราทราบจำนวนเงินแต่นี่รพ.นครพิงค์ฯ ไม่บอกอะไรเลย ไม่โปร่งใสเลย