อาหารพื้นเมืองทางภาคเหนือเรานั้น...มีหลายอย่างที่จะต้องใช้ความสมานสามัคคีในหมู่เหล่า เพื่อปรุงอาหาร ชามนั้น ในวันนี้..ที่เชียงรายก็เช่นกันที่ลินได้มีโอกาสรับการแสดงน้ำใจจากหมู่คนงานในไร่ของพี่ที่เคารพคนหนึ่งค่ะ...นั่นคือ "หลู้ "... เริ่มจาก นำเลือดไปตีด้วยใบกระเพรา และใบตะไคร้ให้เลือดใสและไม่คาว ตัวลิน เองเพิ่งจะรู้ว่าทุกๆคนในไร่แอบหมกตัวช่วยกันทำ หลู้ เลี้ยง ค่ะ พอเดินลงไปในครัวด้านล่าง จึงเห็นอลังการงานสร้างของคนงานว่าช่วยกันขมักเขม้นหลายคน....เสียงพูดคุยหยอกล้อกัน เสียงโขกเครื่องปรุงด้วยครกดังโป๊กๆ เสียงฉูฉ่า...ดังลอดออกมา....และก็ได้ ถาดนี้คะ นั่นคือ ใบกระเพรา+ใบตะไคร้ที่นำไปตีเลือดเสร็จแล้ว นำไปทอดจนกรอบ และ เส้นหมี่ขาว..ก็ทอดกรอบเช่นกัน..

ตามมาด้วย ถาดเครื่องใน ที่ซอยเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วนำไปทอดจนสุกและกรอบน่าหยิบกินเล่น..แต่ที่เป็นมันหมูขาวๆนั้น..ไม่ทราบว่าเค้าจะเอาไปทอดหรือเปล่าค่ะ... เพราะเห็นขั้นตอนไม่ครบกระบวนความ

ยืนจามกลิ่นพริกคั่ว กลิ่นเครืองเทศคั่วในครัวอยู่พักใหญ่ คนงานคงจะเขินอายกล้อง เลยเลียงบอกว่า ขึ้นไปอยู่บนบ้านดีไหม ...ในครัวมันเหม็น...เลยเดินออกมานั่งเล่นริมระเบียงบ้าน แต่ฟังเสียง โขกอะไรในครัว กันดังสนั่น น่าสนุก แต่ไม่ได้ไปยืนดูค่ะ....

รู้แต่ว่าเครื่องปรุง...มากมายมหาศาล...ให้ลินทำเอง ข้าพเจ้าต้องตายแน่ๆ.....นี่เป็นเหตุผลที่บอกว่า "ถ้าไม่รักกันจริง เค้าไม่ทำให้กินหรอก " ท่านสมาชิกจะเชื่อไหมค่ะ...จานนี้เป็นมันหมูหันบางๆและ ไตหมูก็หั่นชิ้นพอคำ ....

มีผักสดๆเก็บภายในสวน ในไร่ที่ไปพักมาแหละค่ะ เพราะชอบทานผักแม่บ้านจึงเก็บมาให้ถาดใหญ่ๆ

มีน้ำกระเทียมดองและ เนื้อกระเทียมดองหั่นเล็กๆ ด้วยค่ะ..เอาไว้ปรุง หลู้เอาเอง...

เจ้าของบ้านบอกว่า นานๆทีถึงจะอนุญาติให้คนงานในไร่หยุดงานเพื่อทำอาหารเพื่อ สู่กันกินทั้งไร่..ถือเป็นน้ำจิตน้ำใจ และให้คนงานได้มีสันทนาการกันบ้าง..นี่ถือเป็นกุศโลบายที่ทำให้เกิดความรักใคร่ปรองดองและสามัคคีในหมู่เหล่า...ในค่ำคืนนั้นเสียงสรวลเสเฮฮาของพวกเค้าดังแว่วๆมาไกลๆ เสียงตีถัง เคาะถ้วยให้เกิดจังหวะ เพื่อร้องรำ....ทำให้อาหารเย็นคือ หลู้ ในคืนนั้น อร่อยมาก...

อีกทั้งพวกแม่บ้านทั้งหลายที่ช่วยกันทำเมื่อตอนบ่าย....ก็มายืนดูว่า ลินกิน หลู้ที่พวกเค้าทำให้ ได้ไหม...เมื่อเห็นว่าเรา ตักแบ่งหลู้ ใส่ถ้วยของตัวเองตักเครื่องปรุ่งต่างๆใส่ลงไป และตักเข้าปาก....เมื่อหันกลับไปบอกว่าอร่อยมากและขอบคุณที่อุตสาห์ทำกินด้วยความยากลำบาก....ทุกคนกลับบอกว่า ข้าเจ้าเต็มใจทำให้กิน... มีการบอกว่า ให้ลินมาบ่อยๆนะ เพราะทำให้ที่สวนนี้ สนุกกันดี..( เค้าคงจะชอบหรอกค่ะ เพราะจับเค้าถ่ายรูปกันจนไม่ได้ทำงานทำการ )

ขอจบกระทู้ด้วย " หูหมูแก้ว " อีกจานใหญ่ๆ...ในมื้อค่ำ...คืนนั้น...ตกลงว่าอยู่ เชียงราย สามวัน น้ำหนักขึ้น 3 โล.......//// แล้ววันนี้...มื้อไหนละค่ะที่เพื่อนจะลองกิน หลู้ แบบลินบ้าง สวัสดีค่ะ

อย่างโหด เลย ป้าเล็ก

ซู๊ด เสียงหีบลู้กังวานมาแต่ไกล แต่ผมกิ๋นบ่ได้ จิมๆปอได้

อืมมมมมมมมมม........ขอออออออ...ซักกกกกกกกก....ถ้วยยยยยยยยยยยยย..ลออออออออออออออ........หิวววววววววววววว ...........เลือดดดดดดดดด......แดงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง......

ฮึฮึฮึฯฯฯฯฯฯฯฯฯฯฯฯฯฯฯฯฯฯฯขอสักถ้วย ถ้าจะลำ

ขนคิงลุกกกกก

ขอกิ๋นหูหมูแก้วอย่างเดวเน่อว

"ลำแน่ๆ"

น่ากินมากเลยคร้าบบบบบบ

อยุ่เชียงใหม่ซาวกว่าปี มีอย่างเดียวนี่หล่ะที่ไม่กล้ากิน...แต่เห็นในรูปน่ากินขนาดครับ...แต่ขอเลยไปที่หูหมูก่อนนะครับ อิอิ..เอามายำพริกลาบเน้าะ..จ้าดดดเม้าะ

ตั้งแต่หน้อยจ๋นใหญ่.....จ๋ำได้ว่ากิ๋น "หลู้" บ่าเกิน 2 ครั้ง

ครั้งแรก......ต๋อนเป๋นละอ่อน.....เห็นป้อกิ๋น.....ขอลองกิ๋น.....ป้อหื้อกิ๋น 1 กำ

ต๋อนเมื่อ 20 กว่าปี๋ก่อน.....ปาเปื่อนญี่ปุ่นไปกิ๋นลาบหลู้ตี้เจียงฮาย......เขาซัดเข้าปากเอาๆ
โด๊ะ!!! ญี่ปุ่นยังกิ๋น....เฮาบ่ากิ๋นได้หยังได ก่อเลยลองดูแหมกำ.......ฮื่ม....ลำดี กิ๋นกับเขาไป 1 ถ้วย

แต่บัดเดี๋ยวนี้......บอกตรงๆ ว่าบ่ากล้ากิ๋น.....กั๋ว "หูดับ" โรคฮิตน่าก่า!!!!!

ท่าจะลำน้อ ไข้อยากขนาด

สีจะลำ กึ๊ดเติ้งหาบ้านเจียงฮาย

อ๊าววววววว....อ้ายสองปัน..ต้องดิ้นขว้าดๆแน่ๆคร้าบบบ

อันนี้นี่บ่ะกล้ากิ๋นแต้ๆเลยเจ้า ลาบคั่วว่าไปอย่าง

มันหั่นจะใดถึงออกมาสภาพนี้ครับ

เมื่อก่อนเคยทานบ่อยครับ..แต่เลือดหมูหรือหมูนั้นต้องไม่มีโรคหรือพยาธิครับ..ที่จริงขอบอกว่า..อร่อยมากครับ