ภัยอันตรายของผู้โดยสารขาเข้าในสนามบินสุวรรณภูมิ
เหตุเกิดขึ้น คืนวันที่29 กุมภาพันธ์ 2551 โดยข้าพเจ้าและคุณแม่เดินทางกลับถึงเมืองไทย โดยสายการบิน ไทยแอร์เอเชีย เที่ยวบินที่ FD-3687 จากเมืองเซียะเหมิน ถึง กรุงเทพฯ เครื่องได้ Landing เวลา 23.:15 น. ตามเวลากำหนด
ขณะที่พวกข้าพเจ้าผ่านด่านตรวจคนเข้าเมือง และจัดการหนังสือเดินทางขาเข้าจนเสร็จเรียบร้อย ขั้นตอนต่อไปก็จะไปรอรับกระเป๋าเดินทาง ที่สายสะพานลำเลียง ขณะนั้นข้าพเจ้าและคุณแม่ได้ผลัดกันเข้าห้องสุขาหญิง โดยพวกเรามีกระเป๋าสะพายคนละ 1 ใบ ซึ่งภายในก็มีทรัพย์สินและเครื่องใช้อยู่ไม่น้อย จึงฝากกระเป๋าไว้ผลัดกันดูแลและวางอยู่ตรงคอกของรถเข็นสัมภาระจอดหน้าบริเวณห้องน้ำนั้น พวกข้าพเจ้าก็ระวังกระเป๋าอยู่แล้ว โดยเอากระเป๋าของข้าพเจ้าวางอยู่ด้านล่างของคอกเหล็กและกระเป๋าของของคุณแม่วางทับอีกที แล้วใช้แขนมือวางพาดทับไว้ ในเวลานั้น สังเกตว่ามีร.ป.ภ.และแม่บ้านรักษาความสะอาดเดินป้วนเปี้ยนไปมา พอข้าพเจ้าเดินออกจากห้องสุขา คุณแม่ก็บอกว่ากระเป๋าของข้าพเจ้าได้หายไปแล้ว ข้าพเจ้าตกใจมากรีบแจ้ง ร.ป.ภ.ที่ใกล้ตัวที่สุด เขาแนะนำว่าให้ไปแจ้งความที่ส.น.งตำรวจ ท่องเที่ยว สักครู่เดียว ร.ป.ภ.ก็แจ้งว่าพบกระเป๋าอยู่ในห้องน้ำชาย ภายในทรัพย์สินหายหมด
ช่วงสำคัญอยู่ตรงที่ว่า หลังจากได้แจ้งความแล้ว ทางตำรวจได้แนะว่าควรขอไปดูกล้องวงจรปิดย้อนหลังเวลาที่เกิดเหตุที่ตึกการท่าอากาศยาน ซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามกับอาคารผู้โดยสาร โดยมีตึกลานจอดรถคั่นระหว่างกลาง เมื่อไปถึงทางเจ้าหน้าที่การท่าปฏิเสธที่จะให้ดู อ้างว่าต้องทำเรื่องถึงผู้ใหญ่ที่รับผิดชอบ แล้วจะตรวจให้ หากเจอภาพก็จะเขียนลงแผ่นซีดีให้ อาจต้องใช้เวลา 3 – 4 วัน แบบนี้หรือจะทำงานทันเหตุการณ์ แล้วเหตุการณ์แบบนี้ก็มีทุกวัน วันละหลายราย ส่วนใหญ่จะเป็นชาวต่างชาติ อีกในหนึ่งอาจจะเป็นขบวนการร่วมที่แฝงตัวเป็นอยู่ในหน้าที่ ทั้งหน่วย ร.ป.ภ.และแม่บ้านทำความสะอาด ยังไงโจรก็ย่อมช่วยโจร ผีก็ต้องช่วยผีพวกเดียวกัน กรปอพื้นที่บริเวณนั้น ก็เป็นพื้นที่ต้องห้าม บุคคลภายนอกไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้าไปได้ ซึ่งก็ต้องถือว่าปลอดภัยกว่าอยู่ชั้นนอก
ดังนั้น จึงเล่าเพื่อให้ผู้ที่ต้องเดินทางโดยใช้บริการของ AOT ท่าอากาศสุวรรณภูมิ ต้องระวังเป็นพิเศษ อย่ามองเพียงว่าผู้ที่มาทำหน้าที่คอยบริการและดูแลความปลอดภัยให้เราจะดีทุกคน ยังไงก็ต้องมีพวกมิจฉาชีพแฝงตัวอยู่ จึงใคร่ขอให้ผู้มีอำนาจช่วยตรวจสอบเพื่อชื่อเสียงของประเทศไทยเรา