เมื่อวันก่อนผมได้ไปทำธุระใกล้ๆกับโรงแรมโนโว....ที่ติดกับห้างริมปิงเก่า แต่ปัจจุบันกลายเป็น Top Supermaket วันนั้นผมขับรถกระบะเก่าๆ ไปจอดยังที่จอดรถโรงแรม(ซึ่งผมก็เข้าใจว่าไม่สมควรเพราะเป็นที่ส่วนบุคคล)แต่ผมได้บอกท่าน รปภ.ว่าขอจอดแป๊บเดียวไม่เกิน 10 นาที และก็มีเพื่อนผมอยู่ที่รถพร้อมที่จะขยับรถให้ถ้ามีแขกเข้ามาจอด ตอนนั้นเป็นเวลาเย็นตรงกับเวลาโรงเรียนเลิก รถก็ติดมากๆ ผมไม่สามารถจอดรถหน้าร้านที่ผมไปทำธุระได้เพราะจะเป็นการกีดขวางการจราจร เพื่อนผมบอกว่าตอนแรกท่าน รปภ.ก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะเห็นว่ามีคนอยู่ แต่ไม่เกินสองนาที ก็มีท่านผู้ช่วยผู้จัดการ(รปภ.เป็นผู้บอก) มาบอกให้ไล่ออกไป เพราะทางโรงแรมไม่ให้จอด เพื่อนผมก็บอกว่ามีที่ว่างอีกหลายช่อง ถ้ามีแขกมาพร้อมจะย้ายทันที แต่ท่าทางพี่ รปภ.เริ่มเปลี่ยนไปเร่งให้ย้ายออกทันที เพื่อนเลยต้องเรียกผมมาย้ายด่วน แต่เพื่อนผมก็บอกว่าเห็นรถเก่งมาจอดแล้วก็เดินจากไปไม่เห็นมีใครว่า หรือว่ารถผมมันเก่าหรือผมมันจนจึงไม่มีโอกาสที่จะจอดได้ ทางโรงแรมไม่คิดหรือว่าอนาคตผมอาจจะมาเป็นลูกค้ากับทางโรงแรมบ้าง ญาติผมมาจากต่างจังหวัดผมจะได้แนะนำมาเป็นลูกค้าบ้าง ขอบคุณทางโรงแรมนะครับที่ช่วยทำให้ผมได้พิสูจน์ว่าทุกวันนี้คนเราดูกันที่เปลือกนอกจริงๆ วันนั้นผมคิดว่าเงินในกระเป๋าของผมคงไม่น้อยกว่าคนขับรถเก่งคันนั้นแน่ และเป็นเงินสดและบัตรเครดิตก็มี ผมเคยมาในฐานะลูกค้าก็ประทับใจดีเพราะเคยจัดสัมนากันบ่อยๆ ที่นี่ แต่วันนี้ผมเอาเปลือกนอกที่เก่ามาเลยเป็นแบบนี้

ดูคนอย่าดูที่เปลือกนอก คนสร้างภาพมีเยอะแยะ รวยไม่จริงก็มี แต่พวกแต่งตัวพอดี ขับรถเก่าๆ มีเงินเยอะแยะผมเคยเจอมาแล้ว เจอพวกขับรถดีๆ แต่ไม่มีตังเติมน้ำมันก็เยอะ เอาน่าใครทำอะไรไว้ก็ควรได้ตามนั้น

กับเรื่องที่จอดรถ
กับเรื่องของเงินในกระเป๋า

เปลือกทั้งนั้น..

ใช่เลยครับผมเคยใส่เสื้อยืดคอกลมกางเกงขาสั้นไปทำธุรกรรมที่ธนาคารแห่งกรุง
อะไรซักอย่าง ไม่มีใครสนใจเลยทั้งๆที่มีเงินอยู่ในกระเป๋า 100,000 บาท
แต่พอผมเขียนใบฝากเสร็จ แล้วเอา้เงินไปที่เค้าเตอร์ พนักงานเห็นจำนวนเงิน
ก็ส่งต่อให้ผู้จัดการแล้วรีบเข้ามาtackcareว่าอะไรยังไง

แต่พออีกวันนึึงผมแต่งตัวดีไป มันเข้ามาต้อนรับตั้งแต่ประตูทางเข้าเลยทั้งๆที่วันนั้น
ผมไม่มีตังในกระเป๋าเลย แต่จะไปเอาตังที่เพื่อโอนมาให้
แล้วท่านคิดว่าไง

ถ้าเป็นผมจะไปจอดที่อื่นครับ ไม่เกี่ยวอะไรกันกับตังในกระเป๋า แต่เป็นความเหมาะสมมากกว่าครับ แค่แป๊ปเดียว <=== คือความมักง่ายครับ ไปจอดที่อื่นไกลหน่อยเดินมาก็ได้ครับ
ถึงคุณจะมีเงินแค่ไหนแต่นิสัยก็บอกได้ว่าคุณเป็นอย่างไร ยามเค้าก็ทำตามหน้าที่ ที่จอดรถของโรงแรม ก็น่าจะเหมาะสำหรับแขก ไม่ใช่ "แค่แป๊ปเดียว" เกิดว่ามีใครมาชนรถคุณ หรือมีอะไรเกิดขึ้นในสถาณที่จอด หรือว่ารถเสียในที่จอดของโรงแรม ฯลฯ คนที่รับผิดชอบคือใครละ ถ้าไม่ใช่ยาม คุณก็ต้องเห็นใจคนอื่นด้วยนะครับคนอื่นก็ทำงานทำตามหน้าที่ครับ

คุณไร้น้ำใจ

เคยไปเที่ยวตอนกลางคืนแถวถนนนิมาณเหมินทร์ ที่จอดรถไม่มีวนแล้ววนอีก ในที่สุดก็เข้าไปที่จอดรถ พนักงานบอกว่าเต็มแล้วครับ ผมก็ให้ตังไปร้อยนึง เท่านั้นแหละครับ มีที่จอดรถเฉยเลยครับ พนักงานเค้าก็ทำตามหน้าที่ครับ แต่เงินมันไม่เข้าใครออกใคร "ตกใส่หญ้า หญ้าต๋าย ตกใส่ความกล๋ายเป็นจิ้นลาบ" ครับ พี่น้องงงงง

เฮามาปั่นรถถีบกั๋นบ๋อเจ้า

เรื่องที่จอดรถนะครับ ถ้าไม่นานก็ควรเห็นแก่เพื่อนมนุษย์บ้าง ผมเคยจะจอดรถทางไปกาดหลวงถนนช้างม่อย ตรงข้ามกับเซ็นทรัลอะไหล่ โดยการถอยหลังเข้า เพราะช่องแคบมากๆ ถ้าเอาหน้าเข้าก่อน รถจะไม่ชิดฟุตบาต เมื่อจอดขนานกับคันหน้าได้ กำลังจะถอย ก็มีรถสี่ร้อแดง ขับเข้ามาแล้วเลี้ยวจอดตรงที่ผมจะจอด โดยจอดก็ไม่ชิดรถเลยออกมาเกือบครึ่งคัน น่าเกลียดมากๆเลย ผมกะจะลงไปด่าแล้ว แต่แฟนห้ามไว้ก่อน

อีกครั้งนึง เมื่อวันจันทร์นี้เอง ไปส่งพ่อตาที่โรงพยาบาลสวนดอก พ่อตาเขียนหนังสือไม่ค่อยเป็น จึงให้พ่อตาลงเอาแบบฟอร์มของโรงฟยาบาลมาให้แล้วผมก็วนรถ จากด้านหน้าโรงพยาบาล ออกทางด้านหลัง 2 รอบ พ่อตาก็ยังไม่ออกมา กระเป๋าเอกสาร โทรศัพย์ของพ่อตาก็อยู่ในรถหมด จะติดต่อก็ไม่ได้ จึงได้จอดรอตรงหน้าตึกศรีพัฒ โดยยังไม่ได้ดับเครื่องเพราะทราบว่าจอดได้ชั่วคราวเท่านั้น เพราะปกติก็จอดรับส่งพ่อตาตรงนั้น ไม่ถึง 30 วินาทีครับ มีท่านผู้รักษาความปลอดภัยท่านนึงเดินมาใกล้ๆรถ ผมจึงเลื่อนกระจกลง แล้วบอกว่าขอรอแปปนึงครับ พ่อตาเขียนหนังสือไม่เป็นให้ไปเอาใบมาให้ผมกรอก เค้าก็ไม่ยอม อ้างสารพัด ให้ผมออกไป ทั้งที่ผมบอกแล้วว่าผมวนรถมาแล้ว 2 รอบขอรอซัก 2 นาที ท่านก็ยังยืนยันให้ผมวนรถอีก เพราะถาให้รอ ไม่เกิน 2 นาทีก็เสร็จแล้ว เพราะถ้าส่งพ่อตาเสร็จผมต้องไปส่งหลานไปโรงเรียนอีกเพราะว่าหลานติดมาด้วย และหลานก็เป็นเด็กพิเศษ เรียนที่โรงเรียนกาวิละอนุกูล ผมจึงเอารถไปจอดไว้ตรงลานจอดรถข้างๆ ปั๊มน้ำมัน Q8 แล้วพาหลานเดินมา พบพ่อตาพอดี กรอกแบบพอร์มโรงพยาบาล ใช้เวลาไม่ถึง 15 วินาทีก็เสร็จ จากนั้นก็พาหลานเดินย้อนกลับออกมาเพื่อเอารถไปส่งหลานที่โรงเรียนอีกที ก็ไม่เข้าใจครับ ทำไมเวลาแค่ 2 นาทีขอกันไม่ได้ ผมรู้ว่าเป็นหน้าที่ แต่ในความเป็นคนขอกันดีๆ พูดกันดีๆ ก็น่าจะให้กันบ้าง ถ้าวันนั้นผมแต่งตัวดีๆ ใส่สูตร รองเท้าหนัง เค้าจะให้ผมหรือเปล่า

ทีหลังถ้าเจอยาม, รองผจก. ใครก้อแล้วแต่

บอกไปเลยว่า "ผมเพื่อนตุ้ม"

แล้วมันก้อจะทำหน้างงๆ

แล้วเดินจากไป

ยามที่ดูแลการจราจรด้านหน้าตึกศรีพัฒน์กวนส้นเท้ามากครับ ไล่คนที่มาหยุดรถหน้าตึกเหมือนหมูเหมือนหมาเลย คราวก่อนผมก็หยุดรถเพื่อรับคนป่วย มันมาไล่แล้วบอกผมว่า "ย้ายรถกำ....เดียวหัวหน้ามาแล้ว" เราก็อยากบอกนะว่า "หัวหน้าคิง มันเป็นเทวดากา" อารมณ์ขึ้นเลยครับพี่น้อง ....แต่นึกๆไปแล้ว ถ้าไอ้พวกนี้มันมีปัญญาทำอย่างอื่นมันคงมีปัญญาทำแล้ว เมื่อเดือนก่อนๆก็มีเรื่องยามถูกชาวบ้านต่อยครับมาแล้วครับ สะใจ

ยามเค้าก็ทำตามหน้าที่ เงินในกระเป๋าไม่เห็นเกี่ยวเลย

ปล.คุณว่าท่านผู้ช่วยผู้จัดการดูแค่เปลือกนอกคุณ แต่คุณก็กำลังดูแค่เปลือกนอกของคนขับรถเก๋งเช่นกันนะครับ

มันมองได้ 2 ด้านน่ะ ถ้าคุณลองคิดในทางดีหรือแง่บวก คุณจะเห็นได้ว่าผู้จัดการโรงแรมจริงๆแล้วเขามีวัตถุประสงค์อะไรที่ต้องทำอย่างนั้น คุณอย่าพึ่งอ่านใจเขาได้เร็วเกินไปหรือด่วนตัดสินอะไรด้วยความคิดและสายตาคุณเองแต่ฝ่ายเดียว ถ้าเราลองมองดูในมุมกลับ หากว่าเป็นสถานที่ส่วนตัวหรือเป็นของผู้จัดการคนนั้นเสียเองเขาอาจจะให้คุณจอดได้โดยไม่ว่าอะไรเลย ขนาดรปภ.คนนั้นทีแรกเขายังให้คุณจอด แต่ที่เขาต้องรีบวิ่งมาบอกให้คุณย้ายรถก็คงเป็นเพราะผู้จัดการคนนั้นสั่งเขามาอีกที เขาจึงไม่อาจฝืนคำสั่งได้เพราะกลัวจะกระทบต่อหน้าที่ แล้วคุณจะไม่คิดบ้างหรือว่าผู้จัดการคนนั้นเขาก็อาจจะโดนผู้บังคับบัญชาในโรงแรมที่เหนือกว่า หรืออาจเป็นเจ้าของโรงแรมที่สั่งให้เขามาทำงานแบบนี้อีกที ซึ่งโดยภาพรวมแล้วอาจดูเหมือนแล้งน้ำใจเป็นอย่างมาก แต่หากคุณลองคิดในมุมกลับกันบ้างคุณก็จะเห็นคำตอบได้เอง โดยปกติแล้วสถานบริการที่เป็นโรงแรมหรูพวกนี้เขามักจะคำนึงถึงภาพลักษณ์ภายนอกเป็นสำคัญอยู่แล้ว เขาเองก็ไม่รู้หรอกว่าวันนั้นคุณพกเงินสดมากี่แสนกี่ล้าน เขาคงรู้แต่เพียงว่าโรงแรมของเขาต้องมีช่องจอดรถพร้อมสำหรับแขก และสำหรับรถ very old car อย่างรถของคุณเมื่อมาจอดประดับไว้ที่หน้าโรงแรมเขาแล้วมันอาจทำให้วิสัยทัศน์ของโรงแรมดูอัปลักษณ์ไร้รสนิยมไม่ดึงดูดใจลูกค้า คุณเองก็รู้ว่าคนมันมีหลายแบบ ถ้าจะให้คิดเหมือนคุณทั้งโลกเลยมันก็เป็นไปไม่ได้ สู้เรารู้ว่าอะไรควรมิควรก็น่าจะดีกว่า เอารถออกไปจอดไกลๆหน่อย ตามข้างตึก ข้างต้นไม้ เสาไฟ แล้วยอมเดินไกลอีกหน่อย ก็ยังดีกว่าเอาไปจอดหน้าโรงแรมที่ว่าแล้วเราต้องมาโดนแบบนี้ให้เสียอารมณ์ คุณว่าจริงไหม?

เคยเอามิร่า เก่า ๆ รับเพื่อนจาก สนามบิน ไปส่งที่ รร.โนโวเทล แห่งนี้
ก็เอารถไปจอดตรงประตู โรงแรมเลย ขนของเสร็จแล้ว
ผมบอกเพื่อนว่า เดี๋ยวเอารถไปจอกก่อนเดี๋ยวจะมาหา
บ๋อย โรงแรม บอกว่า จอดตรงนี้ ก็ได้ อ้าย
ตรงที่เขาบอก คือที่จอดรถ เลยจากประตู้ รร. ไปหน่อยหนึ่งครับ

สรุป ผมว่ามันคือที่ จอดรถของลูกค้า รร.เขามั่ง ครับ ที่คุณ จขกท. เข้าไปจอดนะครับ

แหม.....

ต่างกรรมต่างวาระ

ใน กทม.ถ้าขับเก๋งไปเติมน้ำมัน เด็กปั๊มจะใหว้หัวแทบโขกกระจก

แต่ถ้าขับ จยย.ไป มันจะมองด้วยหางตา

แต่ผมไม่ได้บอกนะ ว่าโดนเลือกปฎิบัติ

และผมก็ไม่โวยวายเรื่องแบบนี้อยู้แล้ว

เปิดใจให้กว้างนะครับ

สังคมไทยทุกวันนี้ นับถือคนมีเงินครับ

คนมีเงินมักจะเสียงดังเสมอ

ผมว่าเราเราเองก็เช่นกัน

สมมุตินะครับว่า

ถ้าเราเป็นเจ้าของร้านอาหารที่พอจะมีระดับสักนิดนึง

ไม่ต้องถึงขั้นเป็นภัตตาคารนะ

มีลูกค้าเดินเข้ามา 2 คน

คนนึงแต่งตัวสะอาดสะอ้านแบบพนักงาน บริษัท

กับอีกคนนึงที่แต่งเครื่องแบบพนักงานเก็บขยะ(มีกลิ่นติดมานิดหน่อย)

ทั้งสองนี้มีเงินเท่ากันในกระเป๋า

สั่งอาหารเมือนกัน สั่งเครื่องดื่มเหมือนกัน

ผมถามว่าระหว่าง 2 คนนี้ถ้าเดินมาพร้อมกันแต่เราสามารถรับได้แค่คนเดียว

คุณจะปฎิเสธใคร ?

ถามเจ้าของกระทู้นี่แหละ

ไม่ได้ดูถูกอาชีพพนักงานเทศบาลนะครับ แค่ยกตัวอย่างเท่านั้น

เพราะนี่ก็คือเปลือกเหมือนกัน

ไปและ......

ไม่รู้จะเขียนยังไง เพราะเด๋วนี้เปลือกมีความสำคัญต่อการสร้างภาพมาก อิอิ

ต้องดูดีไว้ก่อนเค้าถึงจะต้อนรับ

ผมขอตอบว่าผมจะเลือกคนที่มาถึงก่อนและต้องการบริการจากผมก่อน(คือเอ่ยปากหรือนั่งที่โต๊ะก่อน) เหตุผลเพราะเขาคงพร้อมที่จะจ่ายเงินเพื่อซื้อบริการของผมเท่าๆกัน ฉนั้นเรื่องการแต่งกายคงไม่ใช่เรื่องใหญ่แต่ผมหวังว่ากลิ่นของเขาคงไม่รุนแรงขนาดที่เราต้องเบือนหน้าหนีนะครับ ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ต้องคิดกันอีกเพราะจะเป็นการรบกวนคนส่วนใหญ่ได้และเขาเองก็คงจะรู้ตัวและคงไม่เข้ามาแน่ แต่คุณเปรียบเทียบได้ไม่มีความสมดุลทั้งตัวบุคคลและสภาพแวดล้อมผมว่าเปรียบเทียบแบบนี้คุณคงต้องการคำตอบอีกแบบหนึ่งใช่หรือเปล่า

ผมอยากบอกทุกคนว่าเรื่องสตางค์ในกระเป๋ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่ครับเพียงเปรียบเทียบให้รู้ว่าข้างเรานั้นอาจไม่มีอะไรแต่ภายในเรานั้นมีหลายอย่างที่คนภายนอกนั้นไม่เห็น อาจเป็นเรื่องสตางค์หรือหน้าที่การงาน ตำแหน่งหน้าที่ ก็เป็นได้นะครับ ซึ่งผมขอโทษที่เปรียบเทียบเป็นสตางค์ในกระเป๋าเลยทำให้มองภาพเป็นอีกอย่าง และผมเองไม่ได้โทษยามหรือรองผู้จัดการคนนั้นเลย เพียงแต่ผมอยากให้ทุกคนได้แสดงความเห็นกันในเรื่องของความมีน้ำใจกันบ้างเท่านั้นเอง ส่วนเรื่องรถเสียนั้นถ้าเกิดมันเสียจริงๆ ความรับผิดชอบต้องเป็นหน้าที่ของผมอย่างแน่นอน ผมเห็นใจคนอื่นซิครับผมจึงไม่จอดรถกีดขวางการจราจร ผมถึงให้เพื่อนผมเฝ้ารถและพร้อมที่จะเคลื่อนย้ายทันที

ของอย่างนี้มันอยู่ที่ความเหมาะสมเจ้า
เหมือนกับเราจอดรถหน้าบ้านคนอื่น
ทั้งๆ ที่เฮาบ่าได้มีธุระหรือฮู้จักกับเขาเลย
เจ้าของบ้าเปิ้นก่อคงฮู้สึกบ่าค่อยดีเท่าใดเนอะเจ้า
ใจเย็นๆๆเนอะ ฮู้หยังอี้วันหลังก่อบ่าต้องไปจอดที่ของเขา แค่นั้น....

ผ้าขี้ริ้วห่อทองเยอะแยะ มองคนแค่เปลือกนอกแบบนี้ไม่ไหวครับ