ไปซื้อกระโปรงที่กาดธานินท์ พอดีเจอร้านที่ขายชุดนักศึกษาเยอะๆน่ะ มีชุดทำงานด้วย ตอนแรกเราดูกระโปรงที่มันคล้ายๆนักศึกษา คนขายก็บอกว่าลองได้นะ (ตอนแรกเหมือนจะเอาใจใส่ดี) เผอิญตามันดันไปเห็นกระโปรงทำงาน ก็เลยถามว่าราคาเท่ากันป่ะ คนขายบอกว่าแพงกว่า แต่ลองไม่ได้นะ (แต่พอเอาเข้าจริงๆก็ให้ลอง) แต่ก็เดินไปดู ก็ได้ยินพนักงานคนอื่น เดินตามมา แถมนินทาลูกค้าคนที่แล้วว่าเรื่องมาก มากับแม่ นิสัยเหมือนกันแม่ลูก เรื่องมาก แล้วยังนินทาข้ามหัวเราไปมา แล้วยังไม่สนใจคนซื้อ ไอ่เราจะไม่ซื้อก็คงโดนด่าแน่ ๆ ใครเคยเจอแบบนี้บ้าง ด่าลูกค้าแถมไม่ใส่ใจในการขาย

เจ้าของฮ้านคงบ่าง้อลูกค้าเต่าใด จะอั้นถ้าเจอฮ้านแบบอี้...ก่อบ่าต้องไปซื้อตี่ฮ้านนั่นแห๋มละ....บ่าใจ่มีฮ้านเดียวใ
เจียงใหม่ เป่อเลอะ เป่อเต๋อเนาะ...เซาะฮ้านอื่นดีกว่าน้องเจน...

โดนเหมือนกันค่ะร้านนั่นนิสัยไม่ดีมาก ๆ และฉันก็บอกเพื่อน ๆ ว่าอย่าไปซื้ออีก บอกเราว่าลองกระโปรงได้แต่พอเราลองแล้วใส่ไม่ได้ก็เลยขอลองตัวใหม่มาลองที่ไหนได้มอง
รางี้ด้วยหางตา แล้วพูดเหมือนกระทบประมาณว่ารำคาญแล้วคะหยั้นคะยอให้เราเอาตัวที่ใส่ไม่ได้ ฉันก็เลยบอกว่าไม่เอาจะเอาไปทำไมซื้อแล้วใส่ไม่ได้มีการพูดประชดว่าเราตอนเดินออกจาก
้านอีก นึกว่าโดนคนเดียวซะอีกโมโหสุดๆ คงจะไม่ไปซื้อร้านนี้อีกเลยตลอดไป

ถ้าเฮาไปเจ้า ผ่อแล้วยัง บ่อเปิงใจ ถ้าเดินออกฮ้านไป มันจะจ่มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม.....ม ...ม ..ม แล้วก่อเอาไม้กวาดมากวาดไล่ ตวยเน้อป่ะ มาแล้ว เลยจ่วยกั๋นแจ่ง ว่า....ขอหื้อ แก๋น วันค่ำ เน้อ...............

ฮ้านนี้ข้าเจ้าเกยไปซื้อมาแล้วเจ้า ขอบอกว่าจะซื้อเตื่อแรกและเตื่อเดียวในชีวิต

เจอมาเหมือนกั๋นเจ้า แต่ว่าแหมอย่าง จ่มจะไดก่ะมี พอดีมันเปิงใจ๋บ่ะดายก่อเลยซื้อ

ถ้าบ่ะเปิงใจ๋นะ ตึงจะยะอย่างปี้แมวว่านะ ลองมันนัก ๆ ละก่ะบอกว่า บ่ะเอา บ่ะเปิงใจ๋

เราก็เคยไปซื้อ แต่ก็ต้องเห็นใจเขาบ้างนะคะ ก็ควรเกรงใจเขาบ้างไม่ควรไปลองมากเกินไปนะค่ะ ส่วนเขาส่วนเรานะ

เหอๆๆ เตื้อเดียวหลาบครับ

---------------------------------

คนก๊าคนขายสิ่งสำคัญตี้สุดก่อคือ "หัวใจบริการ" ของซื้อของขายซ้ำเป๋นเสื้อผ้าก่อต้องลองได้ก่ะเนาะ

เฮาคนซื้อก่อมีสิทธิตี้จะเลือกจะผ่อ ถ้าบ่อเปิงใจ๋ก่อบ่อซื้อ ของบ่อใจ้บาทสองบาท

ข้าเจ้าตึงบ่ไปซื้อร้านนี้เด็ดขาด กั๋วได้ฆ่าแม่ก๊าเฮ้ย

เอ้อเอ้ย.... มันเป็นจะอั้นบ๋อ.... ฮ้านที่ว่าข้าเจ้าก่อหันนา..แต่บ่าเกยซื้อเน๊าะง.. เพราะชอบไปกินข้าวหมูแดงที่กาดธานินทร์เน๊าะ...
ป่ะโท๊ะ.... บ่าไหวเลยเน๊าะ บ่ามีมารยาทเอาเสียเลย และบ๋อน่าทำจะอั้นเลย... เสียความรู้สึกแต้เน๊าะ...
ที่กาดธานินทร์เปิ้นมีห้องประชาสัมพันธ์นาเจ้า อยู่ใกล้ ๆ ทางโค้งที่ข้างฮ้านหนังสือเก่าเน๊าะ... ถ้าบ่าเบิ่งใจแต้ ๆ ข้าเจ้าว่าเข้าไปแจ้งเปิ้นได้เน๊าะ... เจ้าของกาดเปิ้นจะได้ไปตักเตือนฮ้านที่ทำแบบนี้... ( เพราะมันเสียชื่อกาดเปิ้นเน๊าะ ) บะลังเป็นละอ่อนหน้าร้านเน๊าะ... ถ้าเจ้าของฮ้านเปิ้นคงบ่าทำกิริยาแบบนี้แน่.. ดีบ่าดี จะเจ๊งเอาเน้อ...

ก่อหมะต้องซื้อ เดินออกมาเลย ก่อนออกมาพ่อหน้าเหียกำ

เปิ่นทำตั๋วบ่อดี... ฮิหยังเฮาต้องไปทำตั๋วบ่อดีเป๋นโขดเป๋นเกี๊ยดเป๋นจ่มโตยเปิ่น.... เขาอุตส่าห์แป๋งหื้อหันแล้วว่าเยี๊ยะจะนั้นบ่างาม... เน๊าะ เจ้าปี่นายน้องเน๊าะ สู้เฮามายิ้มแย้มแจ่มใส หื้ออภัยเปิ่นดีกว่า แล้วก่อแล้วกั๋นไป ก๋านซื้อก๋านขายมันเป๋นสิทธิของเฮา บ่อเปิงใจ๋ก่อบ่อต้องซื้อ... แต่ไปโขดไปเกี๊ยด ไปจ่มเปิ่น... เสียความงามของเฮาไปบ่าดายๆ ยิ้มดีกว่าเน๊าะ.....

มี อยู่ ฮ้านหนึ่งนะ ถ้าจำบะผิด แม่ก๊กา หน้า ออกจีนๆๆ อยู่คนเดียว ...ฮ่อมหน้อยๆๆ จาก มุม ทาง ออก ของตี้จอดรถ ประมาณ คูหา ที่ 3 หรือ 5 เนี๊ย.....มี กระโปรง ซึ่งน่าจะเป็น คนทำงานส่วนใหญ่ ไป ซื้อ ตี้ฮั้นประจำ แม่ก๊าน่าฮัก เป็นที่สุด บริการ สุดยอด เลย ยิ้ม แม้ ว่า อาก่ศ( ชะริป ) แม่ก๊ายิ้ม เอา พัดลม มาเปิด

หื้อ ลองเต๋มตี้ ..................

สุดยอด ................เจ้า

เอ้าจะอี้ก่าเจ้าน้อง ฮ้านไหน มันมี ปั๋นหา ยะ บะดี ก่อ บ่าต้องเข้า ..น๊อ ....

สะตางก่อ ของเฮา อ่ะ บะต้องไป ก้ำ ฮาก คน แบบนั้นอ่ะ .....

ร้านนั้นนา ขะเจ้าบ่เข้าละ หลาบต๋ายเจ้า

เจอเหมือนกันค่า อุตสาห์ไปอุดหนุน แบบว่าลูกค้าเอาเงินไปให้ถึงที่นะ ในฐานะที่ทำงานบริการน่าจะมีจิตสำนึกบ้างนะ คนค้าคนขายอย่างน้อยก็ต้องมีอีคิวเป็นเรื่องธรรมดา เอาเงินไปให้ถึงที่เราไม่ได้ไปขอเค้าฟรีนี่นา ของแบบนี้มันต้องลองเป็นธรรมดาอยู่แล้ว ใส่ไม่ได้แล้วจะซื้อมาทำแปะไร

ไม่ต้องไปซื้อของมัน จำไว้

ว่าไป .......คน ตี้จ่ม คือ ลูกจ้างงงงงงงงงงงงงงงงงง ....

ปล่อยไป บ๋อ ถ้า มันมีความฮู้สูง มีซะตาง ก่อ คงบะมาเป็นลูกจ้างเปื้น

ปล่อยไป บะต้องไป เต้นโตย น๊อ

พอ ใจซื้อ ก่อ ซือ้ บะปอ ใจ๋ ก่อบะต้องซื้อ

เบื่อลูกค้าที่เคารพคบไม่ได้เหมือนกันล่ะก้า ! กระโปรง 199 ต่อ 150...เสื้อ 280 ต่อ 200 วันหลังบะต้องไปซื้อเน่อ เอาซะตางค์ 150 เอาไปตัดกระโปรงใส่ ( ได้ก๊ะก่ามือ ) เอาซะตางค์ 200 ไปตัดเสื้อ ( ก่าผ้ายังบะได้ ) เองคนเดียว เห็นใจ๋กั๋นพ่อง วัน ๆ เจอลูกค้าดี ๆ ก็เยอะ แต่ก็เจอลูกค้าที่เคารพคบไม่ได้ก็แยะ เห็นใจพวกเราหน่อย อย่ามองแค่ในฐานะของลูกค้า พวกคุณเจอพวกเราแค่วันละครั้งเดียว...แต่พวกเราเจอคนอย่างพวกคุณวันละหลายราย 10 คน ก็ 10 อย่าง 100 คน ก็ 100 อย่าง ตามใจไม่ไหว เวลาซื้อของก็อยากจะได้ของถูก แต่เวลาถึงคราวตัวเองจะขายก็อยากจะขายให้ได้ราคาดี มันก็แปลกนะมนุษย์เนอะ ไม่แน่นะจ๊ะท่านลูกค้าที่เคารพคบไม่ได้ สักวันท่านอาจจะหันมาประกอบอาชีพพ่อค่าแม่ค้าบ้าง ยิ่งเศษฐกิจแบบนี้ เห็นใจกันหน่อย น้ำมันขึ้นไปไหนต่อไหน ค่ารถไปเอาของมาขายก็ขึ้น แต่ก็ยังขายเท่าเดิม บางอย่างก็ถูกกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ พ่อค้าแม่ค้าดี ๆ ก็มีเยอะ อยากให้มองสองด้าน มันไม่ใช้แค่กาดธานินทร์หรอกจ่ะ ที่ไหน ๆ มันก็มีทั้งนั้นพ่อค้าแม่ค้าที่ปากไม่ดีแต่มันก็มีทุกที่ไป....สวัสดีค่ะ

เออ แม่ ค้า ก็ พูดถูกนะ

จริงๆๆของค้าขาย ราคา 199 ไม่น่าต่อละ นะ และ ลองแค่ ตัวที่พอ ใจ ในกรณีที่ มั่นใจว่าซื้อแน่ๆๆ เท่านั้น
การลองผ้า ถ้าตัวเรา มีเหงื่อ ก็นะ เสื้อเค้าก้เหม็นน่ะ เค้าก้ พูดถูก ....

อุอุ ขอโทษนะคะ ที่ พูดไรรุนแรง ในกระทู้บน .....( ขอ ฝากกับคนที่ทำละกัน )

ว่าไป ซื้อตลอดไม่เคยต่อนะ แต่ กับร้านเจ๊ คนนั้นคนเดียวที่ซื้อตลอด ของเค้าดี แม่ค้าน่ารัก .....

สงสัย คนโพสต้องไปซื้อต๋อนเตี้ยงแน่ ๆ เจ้าของฮ้านเปิ้นถ้าจะ ไค่อยากกินเข้าก้า [อู้เล่นเน้อ]

ขอบคุณทุกความคิดเน้อเจ้า ในด้านของลูกค้ากับแม่ค้า เมื่อก่อนขะเจ้าก่อเกยเป็นผู้ที่ต้องทำงานเกี่ยวกับการให้บริการ ก่อรำคาญกับลูกค้าตี้มันเรื่องมากน่ะ แต่อย่างน้อยเฮาก่อต้องเป็นผู้ตี้ต้องให้บริการตี้ดี (ลูกค้าไปก่อค่อยนินทากั๋นก็ได้ อันนี้ได้ยินเต็มๆเลย) ก่อเข้าใจหัวอกแม่ก๊าเน้อ ว่าต้องเจอคนหลายคน เปิ้นว่าร้อยป้อปันเม่ เอาเป๋นว่า ขะเจ้าขอเป๋นกำลังกับแม่ก๊าตี้น่าฮัก ขอฮื้อลูกก๊านักๆเน้อเจ้า เพราะเฮาก่อต้องไปซื้อของเปิ้นอยู่ดีนั่นแหละ ตัดบ่เป็นเจ้า

โดนมาแล้วค่ะ เข็ดไปจนชีวิตจะหาไม่ เป็นร้านที่ห่วยมาก ๆ เราของลอง 2 ตัว เพื่อเปรียบเทียบกัน ก็พูดประมาณแพงกว่าตัวนั้นอีกนะ ตัวนี้ไม่มีไซด์ เสียอารมณ์ เสียความรู้สึกด้วย ก็เลยบอกว่าใส่ไม่ได้ ไม่เอา กำลังจะออกร้าน มันก็นินทาเรา ให้เราได้ยินเลย บอกเพื่อนหลาย ๆ คน อย่าหลงเข้าไปซื้อร้านนี้เลยทีเดียว โดยเฉพาะลูกจ้างผู้หญิงคนแก่ ๆ หน่อย ปากมันน่าตบมาก ถ้าใครแถวนั้นเปิดอ่านแล้ว กรุณาฝากบอกให้พวกลูกจ้างในร้านนี้ ปรับปรุงปากตัวเองบ้างแล้วกันนะ

อันนี้เป๋นเรื่องเกี่ยวกับของกิ๋นเจ้า ตี้กาดธานินทร์เหมือนกั๋น

วันนั้นไปซื้อกับข้าวสุก หันร้านตี้ขายแก๋งส้มปลาหลิมทอดกรอบผักกระเฉดเจ้า น่ากิ๋นขนาด

มันเดือดบ๊ดๆ ตลอดเลย เพราะแม่ก๊าเปิ้นตั้งแก้สไว้

เลยลองซื้อมาจิมเจ้า เปิ้นก่อเอาผักกระเฉดใส่ถุงแล้วก่อตักน้ำแก๋งส้มราด

แล้วเปิ้นก่อเอาปล๋าหลิมทอดกรอบมา 1 ตั๋ว เปิ้นก็หักปล๋าเป็น 2 ท่อน (หักด้วยมือ .. อย่างโหด)

ท่อนหัว กับ ท่อนตั๋ว นึกในใจ๋เปิ้นท่าจะเอาท่อนตี้เป๋นตัวหื้อเนาะ

ตี้ไหนได้ เปิ้นเอาท่อนตี้มีก่าหัวหื้ออี้หว่ะ แล้วโจ้งท่อนตั๋วไปใส่ถาดอย่างเก่า

แล้วน้องนายจะไปกินตางใดของหัวเจ้าาา .. กิ๋นบะจ่าง

หันอย่างอี้ก่อเซ็งเลยเจ้า แม่ก๊าก่อแป๋งหน้าเฉยๆ เหมือนเป๋นเรื่องธรรมดา

เห้อ .. ขี้จิ๊ น่อ อี่ป้าน่อ เตื่อเดียวหลาบ

เคยไปซื้อเสื้อผ้าร้านนั้นเหมือนกัน เวลาจะซื้อตัวไหนแล้วไม่เอาพอเปลี่นตัวแกก็จะบอกว่าตัวนั้นแพงกว่า ทำไมต้องถามด้วยไม่เข้าใจ ถ้าจะซื้อเค้าไม่มาคำนึงหรอกว่าอันไหนแพงกว่า ถ้าเราไม่ซื้อแต่เราลองแล้ว ก็จะด่าตามหลัง หรือไม่ก็นินทาลับหลัง ทั้ง ๆ ที่เรายังเดินไม่พ้นร้านเลย เจ้าของร้านควรรับรู้และพิจารณาหน่อยนะคะ

บอกไปเลยว่าชื่อ ร้านเลม่อน ปากเสียสุดๆๆๆๆ อยากจะไปเผาร้านซะให้ไหม้ เหมือนกับที่เค้านินทาลูกค้านั่นแหละ ลูกค้า คือ พระเจ้า ถ้าไม่งั้นก้อไม่ต้องมาเป็นแม่ค้า

ก่อ ว่า จะถามอยู่ ฮ้านไหน อ่อ ขอบคุรเจ้า ฮู้ละเจ้า

ผมเกยไปซื้อเกิบตี้ี่กาดหลวง

ลอง มัน ซะป๊ะ

คนขายเปิ้ลก็ ทำหน้าบ่อค่อยดี เพราะท่าจะข้ีค้านไปเซาะเอาออกมา

ผมก่อเลย บอกว่ายังบ่อเอาเน้อ ใส่บ่อม่วน ไปละเน้อ


5555

วันนั้นก็ว่าจะไปดูกระโปรงทำงานที่ร้าน... เข้าไปในร้านเดินดูกระโปรงตามราวแขวนผ้า เผอิญว่าร้านนั้นมันเป็นร้านที่ทะลุถึงอีกฝัง แค่เดินดูกระโปรง แม่งคนขายเดินมาถามว่าต้องการอะไร ไอ่เราก็บอกว่ามาดูกระโปรงทำงาน หยิบกระโปรงจากราวแขวนขึ้นมาเทียบว่ามันสั้นไปหรือเปล่า แล้ววันนั้นกระโปรงไม่สวย เราก็เลยเดินทะลุออกมาอีกทางหนึ่ง ****มันด่าเรา บอกว่าน้องคนขายถามอะไรก็ไม่ยอมตอบ ไม่ซื้อก็ไม่ต้องหยิบกระโปรงจากราวขึ้นมาดู เดี๋ยวราวแขวนผ้ามันจะหัก ****มันพูดได้ไงว่าจะหัก แล้วทุกวันที่แขวนผ้าเอาไว้ผ้ามันคงเบาเหมือนนุ่นนะดิ พูดอะไรไม่รู้จักใช่สมองคิดเลย ****เจ๊เจ้าของร้านยังด่าว่าคราวหน้าอย่ามาให้เห็น เราก็เลยตอกกลับไปว่าร้านห่วยๆแบบนี้ ใครๆก็ไม่อยากจะเข้ามาซื้อ แม่ค้าอะไรปากอย่างกับ โฮ่งๆ ขอความกรุณาผู้ที่มีหน้าที่ควบคุมดูแลกาดธานินท์ ช่วยกรุณาตักเตือนแม่ค้าร้านนี้ด้วยนะ ร้านเดียวที่พูดจาไม่ดี แต่ทำให้กาดธานินท์ทั้งกาดเสียชื่อเสียง ร้านเลมอน

เหอะๆ ร้านรุ่งร่วงค้าผ้า ก๊ะเจ้า 555+

[size="2"]เคยเข้าไปซื้อเหมือนกันค่ะร้านนี้ แล้วรู้สึกเหมือนกันว่าคนขาย นิสัยเหมือนกันเลย

ไม่ให้เกรียติลูกค้าไม่พอ ยังนินทาต่อหน้า พูดจาไม่ดี เราไปซื้อนะคะ ไม่ได้ไปขอ....บางทีคนซื้ออาจตั้งใจจะซื้อจริง

แต่พอเห็นหน้าตา กิริยาคนขายแล้วอาจจะอยากแกล้งทำเป็นไม่ซื้อก็ได้

แต่ก็นั่นล่ะค่ะ พวกเราคงทำได้แค่เพียงเตือนๆ คนที่กำลังคิดจะเข้าไปซื้อ

และช่วยกันบอกปากต่อปากว่าพยายามหลีกเลี่ยงดีกว่า พอยอดขายตกร้านเค้าคงสำนึกได้บ้างละมั้งว่า

เพราะอะไร แต่สำหรับดิฉันคงไม่ไปซื้อร้านนี้อีกแล้ว ต่อให้ Sale 90%

[/size]

แฟนผม ก็ชอบลักมอบไปซื้อเสื้อผ้าตี้ กาดธานิน จะได้บอกว่าห้ามเข้าร้าน เลมอน เน้อ