วันหยุดชอบไปเดินแอ่วแถวกาดหลวง มีวันนั้นจมูกไปได้กลิ่นขนมอม หอมมากอยู่หลังกาด เลยคิดจะซื้อไปฝากเพื่อน (ทุกครั้งที่เดินกาด ไม่เคยซื้อเลย วันนี้ครั้งแรก) เลยสั่ง 1 อัน เขาบอก 30 บาท มือเราก็ถือแบงค์ 20 จำนวน 1 ใบ และกำลังหาเหรียญบาท 10 เหรียญ พอเจ้าของร้านเห็นเหรียญบาทเท่านั้นแหละ บอกด้วยอารมณ์ ว่า ไม่เอาเหรียญบาท เราก็นึกว่าพูดเล่น พอเรานับครบ 10 เหรียญ แกบอกไม่เอา .... เราก็นึกในใจอ๊าว เหรียญบาท 10 เหรียญ ค่าเงินก็ 10 บาทเท่านั้น ทำไมต้องเลือกด้วย ด้วยความเกรงใจแม่ค้า กลัวแม่ค้าด่า เลยต้องเปลี่ยนเป็นแบงค์ ร้อย ให้เขาถอนให้แทน ......ถ้าเรามากะแฟน ต้องไม่เอาแน่ๆ ด้วยเราเป็นคนขี้เกรงใจ เลยต้องเอา ..และเก็บมาคิดทำไมต้องไม่เอาด้วย...งงจริง ๆ

บ่ไปซื้อแฮมซ้ำ เคยบ่โดนบ่ฮู้ ใคร่ฮู้เจิญไปลองกอยเน้อเจ้า

มันก่ตังค์เหมือนกั๋นนะน่อ วันหลังบ่ะต้องไปซื้อมัน คนบ่ฮู้ก้าของเงิน

โฮะ... เจ้านี้ เปิ้นเลิกกินไปเมินแล้วเจ้า... คนขายหน้างอก๊อกง๊อก..งามก่อบ่างาม.. ดำคึกลึก.. ขายของแปงโคด ๆ ... บ่าต้องไปซื้อมันอ่ะ... จำต๋อนสมัยที่มันเปิดใหม่ ๆ ขนมมันหอมหวลชวนกินขนาด.. คนรุมซื้อหลุบ ๆ .. แปงก่อแปง.. บ่าเตื่อมันก่อด่า ๆ หน้าซื่อเน้อ.. หยังกับคนอารมณ์เสียตลอดเวลา ( หน้าบ่ารับแขก ) ไปกาดหลวงเมื่อใด.. เต๋วก๋ายฮ้านมัน.. บ่าหันมีไผ๋ซื้อสักเตื่อ... เอ้อเอ้ย.. เป็นดีเอ็นดูน้องเน๊าะ... จ๊างมันเต๊อะ... ผ่อสีท่ามันจะไปบ่ารอดล่ะ... ( แถมยังดูถูกเงินเหรียญแห๋มเน๊าะ..)

มีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท

อย่าให้ขาดสิ่งของต้องประสงค์

มีน้อย ใช้น้อย ค่อยบรรจง

อย่าจ่ายลงให้มากจะยากนาน

หันเงินบ่ะมีค่ากะว่าจะได หนึ่งบาทก่อสะตางค์เหมือนกั๋นลุ๊

มันจะลำม่อกใดล้ำเหลือ ขายของจะอี้ผมตึงบ่ซื้อ...ข้าวเหนียวไก่ทอดข้างสุริวงศ์บุ๊คแหมตี้นา...สั่งกับข้าวแ
้วสั่งเพิ่มมีหน้ามาขึ้นเสียงบอก "ยะหยังบ่าสั่งหื้อครบแต่แรก" อู้หยังบ่ใช้สมองเลยขายของเนี่ย...ลำเปียงฟ้าเฮาก่อตึงบ่อกิ๋นแหมซ้ำ

บอกไปเลย... มีเตาเอี้ย.. จะเอาก่อ
บ่เอาก็บ่ซื้อ

อย่างอี้ต้องเอาแบ๊งค์ปันหื้อไปเลย......

ขนมกาดหลวงมันบ่เห็นจะลำสักกะร้าน

บ่ดีไปซื้อกิ๋นเลยพี่น้อง

ซื้อแพงแลกกับรอยยิ้มดีกว่าเนอะ

เปิง คน เปิ้น ซื้อ เค้า ซื้อ คัว ใน ห้างฯ ต่ะ เลือก ได้ ค้นได้ ตึ๋งได้ แปง น้อยก็บ่อ ว่ากั๋น บ่อต้องมาฮับกำจ่ม กำด่า หื้อเสียอารมณ์
แต้ ๆ แล้ว ก็อยากจะอุดหนุนแม่ก้า ป้อก้า ในกาดเหมือนกัน แต่ก่อเป๋นเหีย จะเอียะ เนาะ

ป้า ป้า ทำโมสังโค " ขะ - หนม - อบ " เจ้า

ต๋ายละ บ่ะก๊วยดูดกำไทยไปหมดละก๊านิ

555555 ว่าเล่นเด้อป้าเด้อ

กาดหลวง บ่ะเดี๋ยวส่วนมากจะเป๋นคนต่างจังหวัดไปซื้อของฝากมากกว่า คนเมืองเฮา เป้นเลยหม่ะค่อยง้อลูกค้า
ไค่จะซื้อก็จ่างหม่ะซื้อก๋อจ่าง หม่ะสนใจ๋

ขนมราคาแพงขึ้น แต่รสชาดแย่ลง เคยลองซื้อชิมสมัยทำขายแรกๆ
ชิ้นละ 20 รึ 25 นี่แหละค่ะ สมัยนั้นธนบัตรใบละ 20 ยังใหญ่อยู่
พอตอนหลังปรับราคามาเป็น 30 บาท ลองซื้อชิมอีก ทีนี้กลิ่นเนยที่เคยคลุ้ง
กลับจางหายไป หลังจากนั้นก็ลืมเจ้านี้ไปเลย เดินผ่านก็ผ่านเฉยๆ
เห็นขนมรังผึ้งวางอยู่บนถาดชิ้นเดียวตั้งแต่เที่ยงถึงบ่าย ก็ไม่มีขนมชิ้นใหม่ออกมาวางประกบ
สงสัยลูกค้าจะหายเหมือนที่เพื่อนๆ ชาวเวปสันนิษฐาน
เพื่อนๆ ชาวเวป มีความคิดเห็นอย่างไรบ้างคะ
มีขนมไข่ทางด้านหลัง ติดถนนตรงข้ามกะร้านกุล อ่ะค่ะ
ไม่ทราบเพื่อนๆ เคยชิมรึยัง เค้าขายเป็นกิโล โลละ 80 บาท
ออกจากเตาอบร้อนๆ อร่อยเชียวค่ะ ไม่ทราบตอนนี้ขึ้นราคารึยังน๊ะคะ
เพราะคนโพสก็ไม่ได้เข้ากาดหลวงนานแล้วเหมือนกัน

บะขาย ก้อ บะต้องง้อซื้อ น๊อ



แบบนี้ตึงบะล่ำบะรวย

มี จ๊ะ อี๊โ ตย กะ เจ้า เป๋น แม่ ก๊า จะ ใด หยั่ง มา บ่อ ฮู้ จั๊ก ก้า ของ ตังค์ จะ อี๊ แหม บ่อ เมิน ก่อ คง จะ เจ๊ง แน่ๆ เจ้า

ปี้เจ๊า แม่นฮ้านตี้มีเครื่องอบขน๋ม อยู่ ข้างๆฮั้นเเม่นก่อเจ๊า คนขาก่อเป๋นคนไม่ถึงกับเฒ่าอายุเปิ้ลซัก 50 ป๋ายเนี๊ยแม่นก่อเจ๊า ดำดำน๊อย น่ะ เเม่นก่อ