[font="Tahoma"]เมื่อเวลาประมาณ 12.00 น. ของวันที่ 15 สิงหาคม ดิฉันได้รับแจ้งข่าวจากน้องสาว
ได้โทรแจ้งว่าคุณแม่ของดิฉันได้ไปทำการตรวจที่ โรงพยาบาล เวลา 10.00น.
ซึ่งคุณแม่ของดิฉันมีปัญหาเกี่ยวกับตามองเห็นไม่ค่อยชัดในขณะที่ทำการตรวจกับแพทย์หญ
งคนหนึ่ง (คุณแม่ดิฉันกับความรู้ที่จบแค่ชั้นมัธยม จำชื่อได้แม่น และเคยร้องเรียนถึงผู้อำนวยการ ของโรงพยาบาล แต่เรื่องก้อเงียบ)สัญชาติญาณของคนถ้ามีใครผู้ใดผู้หนึ่งพยายามจะถ่างตา
ก็ย่อมจะกระพริบตาเป็นธรรมดาแต่คุณแม่ของดิฉันได้รับการติเตียนจากผู้ที่ได้ขึ้นชื่อ
่าเป็นแพทย์หญิงจบการศึกษาสูงเสียเปล่าแต่คำพูดที่ใช้งบอกว่าการศึกษาไม่ได้ช่วยทำให
ท่านดูสมกับเป็นแพทย์ที่น่าเคารพนับถือคุณแม่ได้รับการติเตียนว่า" นั่งนิ่งๆ ซิ แบบนี้จะตรวจได้อย่างไร
ชาติหน้าก้อคงตรวจไม่ได้ แบบนี้อารมณ์เสียแล้วนะจะตรวจหรือไม่ตรวจ ตาไม่เห็นเป็นอะไรเลย "
ท่านลองคิดดูนะค่ะถ้าบุพการีของท่านโดนแบบนี้บ้างท่านจะรู้สึกอย่างไรแพทย์หญิงท่านน
้ท่านเคยใช้สมองที่(คิดว่า)ชาญฉลาดคิดบ้างหรือไม่ว่าคำพูดแบบนี้เหมาะที่จะออกมาจากค
ที่มีการศึกษาสูงอย่างท่าน ถึงดิฉันไม่ได้จบแพทย์แต่ก้อไม่เคยพูดจาลักษณะเหยียดหยามมนุษย์ด้วยกันแบบนี้
ศักดิ์ศรีของความเป็นคนมีความเสมอภาค เจอแบบนี้เสียความรู้สึกมากค่ะ ตอนแรกคิดจะโทรหาแพทย์หญิงโดยตรง แต่คงไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก เพราะคิดว่าคุณแม่ของดิฉันคงไม่ใช่คนแรกหรือคนสุดท้าย แพทย์หญิงท่านนี้คงชาชินกับการกระทำและคำพูดที่ประพฤติปฎิบัติอย่างนี้เป็นประจำอยู่
ล้ว (เปิงเปิ้ลว่า เป๋น โฮงบาลแม้ว)
...ทำใจครับทำใจ...
ทีแรกไม่ตั้งใจตำหนิโรงพยาบาลหรอกค่ะ แต่ร้องเรียนไปที่ผู้อำนวยการ พร้อมกับฝากเบอร์โทรกลับ เรื่องก้อเงียบ