แซ้บ เป็นศัพท์สแลงที่ใช้เรียกเยาวชนระดับล่างในจังหวัดเชียงใหม่ที่มีพฤติกรรมหยาบคายก้า
ร้าว
คำว่า "แซ้บ" เป็นคำแสลงที่มีต้นกำเนิดในจังหวัดเชียงใหม่เมื่อประมาณ 10 ปีมาแล้ว แต่เพิ่งจะมาเป็นที่รู้จักกันในปัจจุบัน สำเนียงของคำนี้จะฟังดูคล้ายๆ คำเมือง แต่ที่จริงเป็นคำใหม่ที่กลุ่มวัยรุ่นคิดขึ้นมาเพื่อใช้เรียกล้อเลียนคนเหล่านี้ คำดั้งเดิมคือ "แซ้บแปร๊บ" ต่อมามีการเรียกย่อ ๆ ว่า "แซ้บ" บางคนมีความเข้าใจผิดในเรื่องที่มาของคำนี้ โดยเฉพาะคนต่างจังหวัด บ้างก็ว่ามาจากคำว่า "แสบ" โดยการเดาเอาจากพฤติกรรมของกลุ่มเยาวชนดังกล่าว บ้างก็ว่ามาจากคำว่า "แซ่บ" บ้างก็ว่ามาจากชื่อตัวการ์ตูนบ้าง แต่ที่จริงเป็นคำแสลงที่ตั้งขึ้นใหม่ ไม่เกี่ยวกับคำอื่นที่กล่าวมาแต่อย่างใด เนื่องจากเป็นคำที่มีลักษณะเด่นของคำเมืองคือเข้าถึงอารมณ์และให้ความรู้สึกตลกขบขัน จึงทำให้คำนี้แพร่หลายไปในหมู่วัยรุ่นที่มีความรู้สึกไม่ชอบพฤติกรรมของ "แซ้บ" และเป็นที่รู้จักกันทุกวันนี้ในเขตภาคเหนือบางจังหวัด คำนี้มีความหมายใกล้เคียงกับคำว่า "เกรียน" ซึ่งเป็นคำแสลงที่ใช้กันในจังหวัดกรุงเทพ แต่คำว่า "แซ้บ" จะใช้เรียกเยาวชนในสังคมระดับล่าง ปัจจุบัน คำว่า "แซ้บ" เป็นที่รู้จักกันในจังหวัดกรุงเทพแล้ว และคำนี้ถูกนำไปใช้เรียกเยาวชนที่ออกตระเวนซิ่งมอเตอร์ไซค์เที่ยวในยามค่ำคืน
แซ้บมักจะมีพฤติกรรมดังต่อไปนี้
1. มีการแต่งตัวแตกต่างไปจากคนปกติซึ่งดูแล้วเชย แต่ตนเองและกลุ่มจะเข้าใจว่าเท่
2. ขี่มอเตอร์ไซค์ที่ดัดแปลงท่อไอเสียจนเสียงดัง สร้างความรำคาญแก่ผู้อื่น
3. รวมกลุ่มกับพวกเดียวกันออกขี่มอเตอร์ไซค์เที่ยวกลางคืน
4. ทะเลาะเบาะแว้ง ชกต่อยกับผู้อื่น เอาตนเองเป็นศูนย์กลางของสังคม
5. มักเอะอะโวยวาย อาละวาด ทำเสียงดัง ๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจ
6. ใช้ถ้อยคำหยาบคาย สภาพจิตใจเข้าข่ายยุวอาชญากร มีโอกาสก่อคดีได้
"แซ้บ" จะใช้เรียกเยาวชนเหล่านี้ที่เป็นผู้ชาย ส่วนผู้หญิงซึ่งนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์มาจะเรียกว่า "สก๊อย" (สก๊อยเป็นคำแสลงที่มีต้นกำเนิดมาจากจังหวัดกรุงเทพ แต่นำมาใช้เรียกคู่กับแซ้บ)
************************************************************
จากอันไซโคลพีเดีย ไร้สาระนุกรมเสรี
แซ๊บ เป็นศัพท์สแลงที่ใช้เรียกเยาวชนระดับล่างใน จังหวัดชามะนาว ประเทศเทย ที่มีพฤติกรรมหยาบคายก้าวร้าว
คำว่า "แซ๊บ" เป็นศัพท์แสลงที่มีต้นกำเนิดในจังหวัดชามะนาวเมื่อประมาณ 10 ปีมาแล้ว แต่เพิ่งจะมาเป็นที่รู้จักกันในปัจจุบัน สำเนียงของคำนี้จะฟังดูคล้ายๆ คำเมือง แต่ที่จริงเป็นคำใหม่ที่วัยรุ่นในโรงเรียนยุบผาลาดคิดขึ้นมาเอง คำดั้งเดิมคือ "แซ๊บแปร๊บ" ต่อมาจึงมีการเรียกย่อๆ ว่า "แซ๊บ" และเนื่องจากเป็นคำที่เข้าถึงอารมณ์ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของคำเมืองและให้ความรู้สึกตล
ขบขัน จึงทำให้คำนี้แพร่หลายไปในหมู่วัยรุ่น และเป็นที่รู้จักกันทุกวันนี้ในจังหวัดชามะนาว
คำนี้มีความหมายใกล้เคียงกับคำว่า "เกรียน" แต่จะใช้เรียกเยาวชนในสังคมระดับล่าง ซึ่งเยาวชนดังกล่าวจะมีพฤติกรรมเช่นดังต่อไปนี้
1 มีการแต่งตัวแหวกแนวไปจากคนปกติซึ่งดูแล้วบ้านนอก แต่ตนเองเข้าใจว่าเท่
2 ขี่มอเตอร์ไซค์ที่แต่งท่อไอเสียจนดังระคายโสตประสาท
3 รวมกลุ่มกัน แซ๊บด้วยกัน ออกขี่มอเตอร์ไซค์เที่ยวกลางคืน
4 ทะเลาะเบาะแว้ง ชกต่อยกับผู้อื่นเนื่องจากเข้าใจว่าตนเองเป็นศูนย์กลางของสังคม
5 ชอบเรียกร้องความสนใจโดยการเอะอะโวยวาย ทำเสียงดังๆ
6 ใช้ถ้อยคำหยาบคาย จิตใจต่ำช้าไม่เหมือนเยาวชนทั่ว ๆ ไป
"แซ๊บ" จะใช้เรียกเยาวชนเหล่านี้ ซึ่งแซ๊บโดยส่วนใหญ่จะเป็นผู้ชาย (หมายความว่า มีแซ๊บตุ๊ด แซ๊บกะเทย แซ๊บเกย์ แซ๊บทอม แซ๊บผู้หญิง ฯลฯ ด้วย (จะพูดอีกนานมั้ย?)) ส่วนผู้ที่นั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์มาด้วย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง จะเรียกว่า "สก๊อย" (สก๊อยเป็นคำแสลงที่มีต้นกำเนิดมาจากกรุงเทพฯ แต่นำมาใช้เรียกคู่กับแซ๊บ)
อย่างไรก็ตาม สก๊อยนั้นมีผลทำให้ความเร็วของ จยย. ช้าลง และทำให้ไม่สะดวกในการซิ่ง แซ๊บหลายๆ คน จึงปฏิเสธที่จะมีสก๊อย แต่นักวิชาคลานหลายๆ ท่านกล่าวว่า น่าจะเป็นเพราะแซ๊บเหล่านั้นอุบาทว์มากเกินไป เลยหาสก๊อยไม่ได้มากกว่า
***************************************************************************



