เป๋นแหมเตื่อตี่... แฮงปราถนา...และถนนปาเฮาไป.... ไปเซาะหา..???... เซาะหาหมะหยังหนอ..???....


โพสต์นี้ได้รับการแก้ไขโดย loongtri May 7 2008, 10:02

เฮาป๊ะห้องน้ำจ๊าดนัก.... แวะปั๊มกั๋นหลายฮ้าน.... สิ่งตี่ได้เฮากึ๊ดว่าปั๊มเหมือนกับคนใจ๋ดี...ตี่หื้อเฮาได้คลายตุ๊ก...ได้เพิ่มสุขจากก๋านดื่มและกิ๋น...และเพิ่มแฮงกับกุ๊คน.... เฮาจะเอาอย่างปั๊ม.... เฮาจะจ่วยผ่อนตุ๊ก สร้างสุขหื้อกุ๊คนตี่เปิ่นมาหา.... กึ๊ดว่าจะนั้น....

หลายจีวิตต้องสูญสิ้นไปเพราะความทะยานอยากของหมู่เฮา....????..... หลายๆ จีวิตในโลกนี้มีความสุขสมบูรณ์.... ในขณะตี่หลายๆ จีวิตต้องพลีซึ่งร่างก๋ายและวิญญาณ..... เฮาจะเป๋นไผ.... เป๋นคนฮับกาว่าคนสูญเสีย.... ซ้ำเตื่อกึ๊ดว่า.... เฮาเป๋นตึงกู่ .... ถ้าเฮาบ่ายอมสูญเสีย...เฮาจะได้ฮับจะใด.... ขอหื้อจีวิตทั้งหลายตี่สูญไปได้ไปป๊ะไปป๊บสิ่งดีงามตางหน้าเน่อ...... เฮากึ๊ดจะนั้น.....

ก๋านเริ่มต้นของจีวิต.... ซ้ำเตื่อมันก่อดูสวยงาม..... แต่ซ้ำเตื่อจุดจบของมันก่อน่าหวั่นไหวบ่าหน้อยเลยกำแล้ว...... ถ้าว่าตี่นี่เป๋นจุดเริ่ม.... แล้วต๊ะกี้นี่มันเป๋นจุดจบ... เฮ้อ...เนี๊ยะ จีวิต.... มันบ่าแน่นอน.... จะไปวางใจ๋ในความสุข ความสวยงาม ตี่เฮาเห็นวันนี้..... เฮากึ๊ดจะนั้น...


โพสต์นี้ได้รับการแก้ไขโดย loongtri May 7 2008, 10:04

แล้วเฮาก่อได้มาแผวชะอำ..... ชะอำยามค่ำคืน..... ถึงจะมืด... แต่ก่อยังมีแสงไฟและความเงียบสงบ..... เฮ้อ... แต้ๆ แล้ว ความสว่างสงบในยามค่ำคืนมันเป๋นสุข... เหมือนจีวิตตี่หาทางออกได้ในยามมีตุ๊ก ทางออกตี่สว่างสงบจะนั้น.... เฮากึ๊ดว่าอั้น...

ของบางอย่างในมุมมองนึ่งเฮาเห็นว่ามันเป๋นอุปกรณ์จ่วยจีวิต.... แต่แหมมุมมองนึ่ง.... มันเป๋นเหมือนอุปกรณ์ในก๋านพรากจีวิต..... แล้วมันเป๋นจะใดกั๋นแน่..???... มันเป๋นก๋าง.... ขึ้นกับคนตี่จะใจ้มันว่าจะเอามันไปเยี๊ยะตางใด..... เฮากึ๊ดจะนั้น....

ของบางอย่าง..... คนกึ๊ดว่าเป๋นของต่ออายุ.... แต่เจ้าของมันกะลังจะสิ้นอายุ.... บ่าฮู้ว่าไผเอาเปรียบไผก่อหา.... กาว่า .... ขณะตี่เฮากะลังกิ๋นมัน.... มันก่อกะลังค่อยๆ กลืนกิ๋นจีวิตเฮา..... อย่างตี่มันเกยกลืนกิ๋นจีวิตอื่นๆ ก่อนหน้านี้..... เฮากึ๊ดจะนั้นนา....

แววต๋าของสิ่งมีจีวิตนึ่งกะลังเริ่งร่า.... มีความสุขความปราถนา..... บนเรือนร่างของสิ่งตี่เกยมีจีวิต...ไร้ซึ่งแววต๋าแหมต่อไป..... เฮากึ๊ดแบบนั้น...

เรือนร่างตี่ทอดยาวอยู่บนก๋องไฟ..... บนสายต๋าแห่งความปราถนาหลายๆ กู่ ณ วันนั้น ....มันเหมือนร่างไร้วิญญาณบนก๋องฟอน.... เฮากึ๊ดจะนั้น....

ของสิ่งเดียวกั๋น.... แต่ต่างความฮู้สึก..... ซ้ำพ่องก่อว่าเหม็น.... ซ้ำพ่องก่อว่าหอม..... กาว่ามันเป๋นเพียงแค่กลิ่นตี่เฮาฮับฮู้..... เฮากึ๊ดจะนั้น....

เฮาจบค่ำคืนของแต่ละวัน...... ก่อเพื่อจะได้มาเห็นเจ้าของแหมวันนึ่ง..... ซ้ำอยู่จะนี้.... ทั้งๆ ที่ตะวันมันก่อแก่นเก่า.... แต่เฮาก่อปอใจ๋ตี่จะมาเฝ้ากอยมัน.... กาว่ามันกอยเฮาอยู่.... เฮากึ๊ดจะนั้น...

เฮากอยผ่านอนุสรณ์ตี่คนเฮาแป๋งขึ้น...... ซ้ำเตื่อก่อหื้อได้กึ๊ดว่ามันเป๋นสัญลักษณ์ของความน่าภาคภูมิใจ๋.... กาว่าเป๋นสัญลักษณ์ของความน่าอดสู..... อันนี้เฮาก่อกึ๊ดจะนั้น....

แต่บ่าว่าจะเป๋นจะใด.... มันก่อขึ้นกับว่าเฮาจะกอยมันจะใด.... กอยหื้อมันเกิดอะหยังขึ้นกับตั๋วต๋นของเฮา.... ของคนอื่นเฮาบ่าฮู้.... เฮากึ๊ดจะนั้น....