ภู แปลว่าเขา เหมือน ดอย ที่แปลว่า ภูเขา


เพียงแต่ อยู่คนละแห่ง เรียกต่างกัน


ภูเรือ ในวันนั้น ..........ยังจำ มิจาง.......

แสง สีฟ้า อม เท่า กับ กิ่งหญ้า พวง สวย

ยังงามจับตา จับใจเสมอ

สวยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

จำ ได้ ไม่ลืม กับความบ้า ดี เดือด ป่า เถื่อนของ จิต ตัวเอง

แบกเป้ ขึ้นรถทัวร์ มุ่งหน้าภูเรือ เพือ่ ไป ภูหลวง แต่ แห้ว

แอ่วภูเรือโตยป้ามิเจ้า...

....ยาม แลง แสง อัศดง นี่ ไม่อว่าอยู่ไหน ไม่ต่างกันจริง ๆ ๆ

งดงาม ในใจ เสมอ นะ ฟ้า เมืองไทย ที่ไหน ๆ ก็ สวยยยยยยยยยยยยยยย

วันวลา เปลี่ยนคน ได้

ฟ้า ไม่เคยเปลี่ยน

ชีวิต ก้ไ ด้ แค่นี้

มีเวลา มองพระ อาทิตย์ขึ้น และ ถึง เวลาก็ ดับดิ้น ตาม แสง ไป ..........

ภูเรือ...ดูเมื่อไหร่...ก็...สวยเมื่อนั้น......สวยทุกภาพเลยครับป้ามิตา

วันเวลา เปลี่ยนคนได้ครับ
แต่เปลี่ยน.... หัวใจ๋ของคนบ่อได้ครับ....แอ่นแล่ะ...แฮ่ะ...
....ถ้ามันได้ฮักไปแล้วนาครับ....อย่างใดก่อบ่าเปลี่ยน...อิ...อิ...
...ท่าจะอย่างป้าฮักลุง...แอ่นแล่ะ...