บ่ายแก่ๆ ของวันอาทิตย์ ปลายเดือนตุลาฯ วันที่ฟ้าฝน ตั้งเค้า คลื้ม พร้อม กับส่งเสียงขู่ ครืนๆ อยู่เนืองๆ
( ถ่ายทำ เสร็จนานแล้วครับ แต่ไม่มีจังหวะลงจอ )

ท่ามกลางท้องทุ่ง อันเขียวขจีแห่งหนึ่ง ในเชียงใหม่

โพสต์นี้ได้รับการแก้ไขโดย NOMINEE Nov 18 2008, 16:30

ยังมีสถานที่แห่งหนึ่ง เจ้าของภูมิใจ ให้ชื่อว่า Jasmine Rice Resort

เล็กๆ ไม่ใหญ่ ไม่หรูหรา ไม่หวือหวา...

ไม่มี โทรศัพท์ ไม่มีโทรทัศน์ ไม่มีสเตอริโอ...

ไร้ซึ่ง สิ่งบันเทิง ปรุงแต่ง...

มีเพียง เสียง จิ้งหรีด เรไร และ กบ เขียด ที่ขับขาน ขับกล่อม ยามค่ำคืน

ไม่มีโฆษณา ไม่โหยหา ไม่ดิ้นรน...

คนอยู่ใกล้ ไม่มีใครรู้จัก แต่คนมาพัก มาไกลจากอีกฟากหนึ่งของโลก...

คนทำงาน หนึ่งตำแหน่ง แต่หลายหน้าที่...

เป็นผู้จัดการ สายเป็นคนรับแขก คนยกกระเป๋า คนขับรถ ทำอาหาร...

กลางคืนเป็นกลางคืน ( มืดจริงๆ )
กลางวันเป็นกลางวัน

ไม่เหมือนในเมืองใหญ่ ที่กลางคืน สว่างไสวเหมือนกลางวัน

ไม่ต้องถามผม ว่าอยู่ที่ไหน

ไม่ต้องถามผม ราคาเท่าไหร่...